His Untold Tattoo (R18)

KABANATA 5

IV.

I tried to move my body slowly. Ramdam ko ang bigat ng pakiramdam ko. I need to be at E-aston ng 7 am dahil magre-review pa 'ko sa library. Our midterms is near. I can't be sick and just lay here.

"Ouch," I little scream when my body aches.

Kaunting galaw ko lang ay sumasakit na ang ibang parte ng katawan ko. I inhale and exhale for couple of seconds to calm myself. Hindi ako pwedeng magkasakit. Damn it.

Hindi ko alam kung paano babangon.

I reach for my phone, it's already 6 am. Hinanap ko ang numero ng isa namin'g kasambahay, sana ay gising na sila ng ganitong oras.

"Bakit po Ma'am?"

"Korina, sorry sa istorbo pero pwede ka ba umakyat saglit dito sa kwarto ko?" Tanong ko. Napapikit pa 'ko nang makaramdam din ng lamig.

"Ay oho. Sige po, paakyat na."

"Buksan mo na lang ang pinto ko gamit ang ibang susi. Hindi kasi ako makatayo," saad ko then I end the call.

God.

I can't be really sick.

Ilang minuto lang ay may kumatok na at binuksan nito ang pinto.

"Ano po nangyari Ma'am Tazea?" Tanong niya nang makalapit sa'kin. She sit down to the side of my bed, she touches my forehead. "Naku, Ma'am! Ang taas ng lagnat ninyo!"

Oh, so that's why I feel sick.

"Medyo masakit din ang katawan ko so just help me to get up. May pasok pa ako ng 7 am," sabi ko. Tinabi ko ang blanket ko pero mas nilamig ako kaso wala akong magagawa kung hindi ang tumayo para makapasok. "Does Kuya Tev and Kuya Tia already left?"

"Oho. Pati po ang parents ninyo, gusto niyo po ba'ng tawagan ko sila?"

Umiling ako.

Mas mabuti 'yun. Para hindi nila ako pilitin na 'wag munang pumasok. I can't be absent since my exams are near, mas mahalaga 'yun. Kaya ko naman'g ibawi ito kapag natapos na ang exams namin. Doon na lang ako a-absent para wala ako'ng gaanong iisipin dahil usually pagkatapos ng exams ay hindi pa nagbibigay ng mga quizzes ulit.

"Paki-tayo na lang ako, please," sabi ko. I look at her, she looks very worried and hesitate to help me. "I promise, I am okay. Iinom na lang ako ng gamot para mapabuti ang lagay ko bago ako umalis dito."

"Ma'am, namumutla na ho kayo. Mataas ang lagnat at sabi niyo ay masakit ang katawan ninyo. May trangkaso na po kayo, kailangan niyo pong magpahinga muna," she said with the most caring voice.

I smile at her a little, giving her my I'm-okay look. "Malapit na ang exams namin. I can't be sick. If I absent today, my grades will fail. I don't like that, you know that."

She sigh, then reach for my hands. Dahan-dahan niya akong tinulungan tumayo. Nang mawala na ang likod ko sa kama ko ay mas naramdaman ko ang lamig at pananakit ng katawan ko.

Korina supports my waist and hold my arm. We walk slowly pero ayos lang dahil hindi ko naman din kayang magmadali. My head is kinda spinning too.

Pumasok kami sa CR at umupo ako sa bowl. Sabi niya ay magiinit lang siya ng tubig para maging pamunas ko. Hindi naman siya nagtagal at pagbalik niya ay kasama na rin niya ang isa pa naming kasambahay na si Lelay. Inutos ni Korina kay Lelay na kuhaan na ako ng damit, 'yung simpleng shirt at square pants lang para madaling suotin.

God.

I feel nauseous and definitely, I feel like s**t too. Daig ko pa ang may hangover na may trangkaso.

I tried to compose myself para makapaglinis ng katawan. Ilang minuto ang tinagal ko sa CR, matapos ay dumiretso na kami palabas ng kwarto ko. Binaba na ni Lelay ang bag at books ko, si Korina naman ay nakaalalay sa'kin.

Dahan-dahan kaming naglalakad ni Korina sa hallway na papunta sa hagdan pababa nang makita ko ang likuran ng bahay kung nasan ang kwarto ni Gio. May malaki kasing glass window dito. There is, again, a girl leaving his room. Napaangat ang tingin ni Gio rito sa'kin nang umalis 'yung babae. I look away.

Hindi ko siya pinapansin mula no'ng may nakarinig ako sa kwarto niya ng kababalaghan. I can't stand him kaya nilalayuan ko siya.

It's more than an awkward feeling.

I can't stand him... being a womanizer or playboy or whatever. I mean, that's his life. But I just can't stand the way he fills his life with those kind of stuffs. I don't like it.

Nang makababa kami ng hagdan ay dumiretso na kami sa kitchen. May nakahanda na roon na pagkain, tubit at gamot. May thermometer din sa gilid.

"Kumusta Ma'am ang pakiramdam niyo?" Tanong ni Manong Rick nang alalayan niya rin ako umupo. He check my forehead with the thermometer and it's 39.5 °C. "Subukan ko pong tawagan ang Kuya niyo—"

"H'wag na po. Kaya ko naman. We should not disturb them, besides I won't be gone for that long. Uuwi rin po ako."

Hindi na nakipagtalo pa si Manong Rick. Kaya ngumiti na lang ako sa kanila para mapakita na ayos pa naman ako. Korina handed me a handkerchief, pinunasan ko naman ang noo at leeg ko. Nagsimula na akong kumain ng kaunti.

"Kakain na rin ba kayo Sir Gio?" Biglang tanong ni Korina.

Hindi na 'ko nag-angat ng tingin dahil kita ko naman sa gilid ng mata ko ang presensya ni Gio.

"Sabi sa'yo tawagin niyo na lang akong Gio. Hindi naman ako ang amo niyo," komento niya at bahagya pang tumawa. "Good morning, Elle."

Ayokong sumama lalo ang pakiramdam ko kaya tinanguan ko na lang siya ng kaunti.

It's been a month since he started calling me Elle. Sabi ko sa kaniya ay ayoko no'n kaso wala akong magawa sa kakulitan niya, hindi ko naman siya masapak dahil kaibigan pa rin siya ni Kuya Tev. Elle na lang daw para hindi mahirap bigkasin at walang kapareha na pagtawag.

"Ba't ang putla mo?" Tanong niya. Umupo siya sa harapan ko at naglapag ng baso. "May sakit ka?"

Hindi ko sinagot.

Feeling ko sasama lalo pakiramdam ko kapag kinausap ko 'to. Uminom na 'ko ng kaunting tubig at dahan-dahan nang tumayo.

Korina help me to walk slowly.

"Oy, hindi mo pa nga nauubos pagkain mo. Ang kaunti rin no'ng ininom mo na tubig," habol ni Gio sa gilid ko.

Tinignan ko si Korina dahil mukhang magsasabi siya kay Gio at hindi nga ako nagkamali. "May sakit po siya Sir Gio. Gusto niya pong pumasok kahit inaapoy siya ng lagnat. Sabi ko nga ho ay h'wag na. Ayaw niya rin pong tawagan ang magulang niya tapos ay—"

"Korina," sambit ko.

Hindi naman niya 'yun kailangan sabihin. Bisita rito si Gio. He shouldn't bother to know things like that.

Gio's palm suddenly land to my forehead.

"May lagnat ka. Hindi ka pwede'ng pumasok," he said. Tinignan ko lang siya with my bored eyes. "Mas mabuti pang iakyat niyo na siya Korina. Para makapagpahinga. Nakainom na ba siya ng gamot?"

"Nakainom na Sir Gio."

Lumapit sa'kin si Gio at hinawakan ang kamay ko. Tinignan ko siya. Ano ba'ng ginagawa nito?

"Can you just stop?" Sabi ko. My body aches even more. Inalis ko ang hawak niya sa kamay ko. "Kaya ko ang sarili ko. Hindi mo ako pwedeng diktahan."

Inalis ko rin ang hawak ni Korina.

Dahan-dahan akong naglakad papuntang sala dahil nandoon ang mga gamit ko papasok ng school.

Damn it.

My head is spinning like s**t. I think imma throw up... but I continue to walk as much as I can.

"Manong Rick, tara na po," I said with a calm tone. Aalalayan pa sana ako ni Manong kaso I motion him that I'm okay. Sabi ko ay ihanda na lang ang sasakyan para makaalis na kami.

Kinaya ko pang maglakad palabas.

Ramdam ko ang pagsunod ng mga kasambahay namin at ni Gio sa likuran ko.

Sinukbit ko ang bag ko at mahigpit ang hawak ko sa mga libro ko. I need to go at E-aston. I want to study not this shitty-sick feeling. I can't afford to absent. Ayoko.

Manong Rick open the car's door but before even I do my step to go in, I see myself in Gio's arms in instantaneous speed and everything went blank.