FERMAN
Havuzun etrafındaki taş zemin ayaklarımın altında hâlâ güneşin sıcaklığını taşıyordu. Arjin’i elimden tutup havuz başına getirdiğimde, kalbim hâlâ hızlı atıyordu. Onunla yalnız kalacağımız anı iple çekiyordum.
“Biraz bekle,” dedim sesimdeki heyecanı bastırmaya çalışarak. Panjurların kumandasına uzandım. Metalik bir uğultuyla kapandılar, bizi dış dünyadan tamamen ayırdılar. Artık sadece biz vardık bu özel, ışıklarla çevrili havuzda.
Döndüğümde Arjin, havuzun kenarında duruyordu. Üzerindeki ince ipek sabahlık, rüzgarda hafifçe dalgalanıyordu. Işık, kumaşın arasından bedeninin siluetini gösteriyor, her hareketinde yeni bir gizemi ortaya çıkarıyordu.
“Gel buraya,” dedim sesim istemsizce alçak ve cazibeli çıkmıştı.
Yaklaştım. Sabahlığın kemerini hafifçe çözüm. İpek kumaş omuzların
