ARJİN
Köy evinin bahçe kapısında beliren o üç silüeti gördüğüm an, kalbim yerinden oynayacak gibi oldu. Önce şaşkınlık, sonra büyük bir sevinç... Metehan abi ayaktaydı! Ve yanında onların yurt dışında olan kız kardeşleri Doğa ile Deniz! Deniz, zaten koşarak bana sarılmıştı. Onun sıcaklığı, samimi heyecanı, içimi hemen ısıtmıştı.
"Deniz!" diye tekrarladım ona sıkı sıkı sarılarak. Gözlerim, arkasındaki Doğa'ya ve Metehan abiye kaydı. Metehan abi gülümsüyordu, Doğa'nın gözleri ise Ferman'ı arıyordu.
Sonra Ferman çıktı kapıdan. O anı, o kardeşlerin buluşma anını izlemek... Gözlerim dolmuştu. Doğa, ona koşup sarılırken, ben Deniz'in kolundan tutup hafifçe çektim.
"Hadi, içeri gir," dedim heyecanla. "Ayaküstü değil, oturup konuşalım. Anlatacak çok şeyin vardır mutlaka!"
Deniz'in gözleri par
