Ayben, içi pişmanlık dolu bir halde otobüs durağına doğru yürüyordu. Asgari ücret ne demekti yahu? Onca yoldan gelecek, koca evin hizmetini görecek ve asgari ücret verilecekmiş kendine öyle mi? Bunca zenginliğe böyle bir cimrilik görülmüş duyulmuş şey değildi doğrusu. Gerçekten şimdiden pişmandı ama bir kere ok yaydan çıkmış, geriye dönüş yapamazdı. Aç gözlülük etmesinin sonucuydu bunlar. Bir ay dişini sıkıp dayanmalıydı bu aileye.
Azmi Sürmeneli'nin evine geldiğinde yorgunluktan mahvolmuştu ama belli etmeyerek yukarıya, Aysel Hanım'ın odasına çıktı. Aysel Hanım, kıvırcık lüleleri gözünün önüne dökülmüş, tombul ve kısa boyu ile koltukta tıknaz bir şekilde oturmuş, dosyalara gömülü vaziyette çalışıyordu. Ayben'in içeriye girdiğini görünce merak ve alakalı bir bakışla kadını baştan aşağıya
