Marahas na itinulak ni Ariah si Red, saka siya patakbo na lumabas ng opisina niya. She wiped her lips only to found out na hindi ganun kadali na alisin ang halik ng lalaki sa kanya. It's penetrating deep inside her at hindi niya mapigilan ang isipin ang malambot nitong labi.
"What the hell is happening to me?" This question rings inside her mind for at least fifty times as she could remember, masyadong magulo ang isipan niya and she don't to be in a position where she would be confuse, marami ng magulo sa buhay at hindi niya gusto ang reaksyon niya sa tuwing nandiyan ang lalaki.
She was scared of the feelings she had whenever he is around, may kakaibang binibigay na reaksyon ang puso niya, ngunit estranghero ang pakiramdaman na iyon para sa kanya.
"Where are you going?" kaagad siyang natigilan nang marinig niya ang pamilyar na boses ni Railey, she immediately turned towards the guy nakatayo ito ilang hakbang mula sa likuran niya at mukhang hindi man lang niya napansin ang lalaki.
"Going home. Anong ginagawa mo dito?" balik na tanong niya. Nakalutang na naman sa ere ang isang kilay nito at mukhang iritable na pumunta pa ito ng opisina niya.
"Where is Red?" tanong nito sa kanya, kaagad naman siyang natigilan tila hindi siya sigurado sa isasagot niya sa lalaki. Dahil hindi rin niya alam kung nasaan na ito.
"Who?" pagkukunwari niyang hindi niya kilala ang lalaki.
"What the hell are you doing Ariah?" tanong niya sa sarili, bakit siya nag de deny? Anong ginagawa niya?
"Sorry Sir. Nag banyo po ako." nagulat siya sa biglang pagsulpot ni Jared sa kanyang likuran, nasa lobby na sila ng opisina at mukhang hindi kaagad na nakasunod ang lalaki sa kanya mula sa kanyang opisina.
"Anong klase ng trabaho ginagawa mo? Sinabi ko sa'yo na sunduin mo siya pero mas nauna pa siyang lumabas dito sa lobby?" nakita niyang bumuntong hininga si Railey a flashed of annoyance drew his face then he took a stepped towards her, at marahas siya nitong hinawakan ang kamay at kaagad siyang hinila.
"Bumalik ka na sa mansyon, I don't need you here anymore. Ako na maghahatid kay Ariah pauwi." utos ni Railey kay Red, kaagad naman na tumango ang lalaki bilang pagtango hindi niya alam kung bakit tila nasaktan siya ng makita niya ang reaksyon ng mukha nito.
He looks disappointed and angry.
"Let's go." wala na siyang nagawa ng tuluyan siyang hinila ni Railey palayo.
Every step that she take was getting heavier and heavier habang papalayo sila ng papalayo sa lalaking alam niyang nakatayo pa rin sa kinatatayuan nito. Ilang beses nakipag talo ang isipan niya kung lilingon niya ba ito at nang gawin niya itong lingunin ay kaagad na kumabog ang dibdib niya.
He was looking at her, just her alone, at hindi niya mapigilan ang sarili na maging masaya dahil doon ngunit kung bakit ay hindi niya alam.
Lumipas ang ilang araw at walang Red na nagpakita ulit sa kanya, but what she found weird was the fact that she was waiting for him to show up and say even a short 'HI'
"Bakit po kayo laging nakabantay sa pinto?" tanong sa kanya ni Jezel habang kumakain sila ng Lunch sa loob ng opisina niya.
Napatingin siya sa babae, hindi siya kaagad na nakasagot sa tanong nito at hindi rin siya sigurado sa isasagot niya sa babae. Paano ba niya sasabihin na may hinihintay siyang magpakita sa kanya ilang araw na ngunit mukhang hindi na ito muling magpapakita sa kanya.
May hapdi na gumuhit sa dibdib niya at hindi niya gusto ang pakiramdam niya na iyon.
Nasa ganoon siyang paghihinuha nang biglang bumukas ang pinto ng kanyang opisina, pumasok mula doon si Railey.
"Are you free today?" tanong nito. Without even saying 'Hi' to her, wala talagang modo ang lalaki. Ni hindi man lang ito marunong na kumatok sa opisina niya.
"Marami akong gagawin," walang gana niyang sagot, kahit na hindi naman talaga ganoon kadami ang gawain niya dahil tapos na niya halos lahat noong nakaraang linggo, she was just reviewing some things and thinking about another product to add to their liquor company, it's the end of the so called cycle sa kompanya sa susunod na tatlo or apat na buwan siya magkakaroon ng tambak na mga gawain, kaya pinili ng mga magulang niya na i prepare halos lahat ng mga dapat niyang gawin for her wedding sa loob ng tatlong buwan, upang mas matutukan niya iyon.
But there she was procrastinating things, everything na may kinalaman sa kasal niya.
"Don't make me drag you out of this office, Ariah!" galit na sagot ni Railey sa kanya. "May mga kailangan din akong gawin at tapusin, but I'm doing my best to finish everything for the wedding!" nakita niya ang mabilis na pag exit ni Jezel sa eksena, ni hindi na nito nagawa na makapag paalam sa kanya.
Kilala nito ni Railey, he was very annoying kapag hindi nito ang mga bagay, bagay but sad for him she can listen to him all day hahayaan niya lang itong magsalita just like her mother na walang tigil din siyang pinagsasabihan at dinidiktahan ang buhay niya kapag nasa bahay siya nila. Sanay na siya sa ganitong mga sermon.
"Ariah! Are you even listening!" singhal na tanong ng lalaki sa kanya, walang ekspresyon ang mukha niyang humarap dito as she finally finished her food.
"May mga kailangan pa akong gawin dito sa opisina." sagot lang niya dito.
"No! You will go with me now! I know that you are just making excuses para hindi ka makasama! Hihintayin sa labas." anito, saka ito lumabas na ng opisina niya, kaagad siyang napa buntong hininga.
At wala siyang nagawa kundi ang sumunod sa lalaki, ilang araw na rin siyang gumagawa ng paraan upang iwasan ito. Ngunit batid niyang hindi niya magagawa na gawin iyon ng maraming beses.
"I will be back later, makikipag meeting lang kami sa wedding planner." paalam niya kay Jezel, saka mabigat ang mga paa niyang lumabas ng opisina.
Kaagad siyang sumakay sa sasakyan ni Railey nang maabot na niya ang parking space ng kompanya na nasa ground floor. Seryoso ang mukha ng lalaki ng akupahin niya ang bakanteng upuan sa tabi nito, kung pwede lang na sumakay siya ng ibang sasakyan ay gagawin niya hindi lang makatabi ang lalaki.
"What took so long?" kaagad na reklamo ng lalaki sa kanya.
"Wala ka bang ibang alam gawin pwera sa mga reklamo mo? Nandito na ako, at hindi ako hihingi ng tawad sa pagiging babae ko kaya matagal ako." sarkastikong sagot niya sa lalaki, napa buntong hininga ang lalaki saka nito muling binalingan ang cellphone nito at ipinagpatuloy ang pag scroll nito sa isang kilalang social media platform.
Habang siya naman ay bumaling sa labas ng bintana ng sasakyan, ngunit makalipas ang ilang minuto ay nakaradaman siyang tila may nakatingin sa kanya, lumibot ang mata niya sa loob ng sasakyan nakatunghay pa rin si Railey sa phone nito, napatingin siya sa driver's seat at nanlaki ang mga mata niya ng mapag sino niya ang lalaking nagmamaneho and he was looking at her in the rear view mirror.
Kaagad na kumabog ang dibdib niya ang lalaking ilang araw na niyang hinihintay na magpakita sa kanya ay nasa mismong harapan niya ng mga oras na iyon.
Matapos ang halos kinse minutos na byahe ay naabot na nila ang destinasyon nila, sa isang kilalang restaurant, kaagad na lumabas si Red upang pagbuksan siya ng pinto ng sasakyan, kaagad niyang nasamyo ang pamilyar nitong pabango ng makababa na siya ng sasakyan. She tried ignoring the guy ngunit sa isang bahagi ng utak niya ay gusto niyang pansinin siya nito.
Ngunit kagaya ng inaasahan niya ay hindi iyon ginawa ng lalaki, hanggang sa makapasok na sila ni Railey sa loob ng naturang restaurant.
"Hi Ma'am and Sir! What can I get you for today?" Isang babae ang lumapit sa kanila, upang kunin ang order nila ngunit kaagad din itong napatingin kay Railey kaagad na namula ang pisngi ng babae, and she was sure na nakilala nito si Railey.
"Sorry Miss, mamaya na kami o order ayos lang ba?" nagpakawala ng isang matamis na ngiti ang lalaki upang sagutin ang babae, kaagad naman na kumunot ang noo niya, kahit kailan talaga ay hindi niya nagustuhan ang mga ngiting iyon ni Railey.
Palihim siyang napailing saka niya, narinig ang pagtunog ng phone niya nagpatuloy si Railey sa pagkausap sa waitress at ilang waitress pa ang lumapit dito, without even noticing her sitting at the other side of the table, ngunit wala naman siyang pakialam doon. She doesn't like attention, at mas lalong ayaw niyang maki plastikan.
"I like your dress, you looked so beautiful today." natigilan siya ng makita niya ang nakapaloob sa mensaheng natanggap niya, mula sa unregistered number ngunit may ideya na siya kung sino ang nagmamay-ari.
Sandali siyang natigilan, inilibot niya ang mata sa paligid, alam niyang pumasok ang lalaki sa restaurant kasama nila Railey dahil nagpaalam ito sa amo nitong gagamit ito ng banyo.
"Trying to find me? Na miss mo ba ako?" Isa pang mensahe ang natanggap niya, matapos niyang mabasa iyon ay nagpakita na ang lalaki sa kanya, he walked towards the Restroom of the place, walang masyadong tao sa naturang restaurant kaya sigurado siyang wala ding tao sa mga restrooms.
Napa buntong hininga siya. Isang baliw at nakakatakot na ideya ang pumasok sa isipan niya.
Tumayo siya mula sa kinauupuan, at nagpaalam kay Railey na gagamit siya ng banyo, kaagad naman na itinuro sa kanya ng isa mga waitress na nandoon ang direksyon ng banyo, tumango lang siya bilang pagtugon.
"Wait!" nag reply siya sa lalaki, bago niya tuluyan na maabot ang restroom, nagdalawang isip pa siya kung saan siya papasok, ngunit isang kamay ang biglang humila sa kanya papasok sa banyo para sa PWD.
Nanlaki ang mga mata niya ng ikulong siya sa bisig ng lalaking kasama niya sa kwarto na iyon.
"Isn't this a torture? You can just answer my text messages pagkatapos ng ilang linggo at isang salita lang ang sinagot mo, pero na excite ako." he whispered, habang nakakulong siya sa loob ng mga bisig nito.
"Why the hell are you doing this?" tanong niya sa lalaki, tama ba ang katanungan na iyon? Dahil sa totoo lang ay alam niyang mali ang ginagawa niya.
Hindi ito sumagot at sa halip ay hinawakan nito ang mukha niya, his cold hands created something warm inside her.
"Isn't this exciting? It's as if we are having a secret affair." he reached for her lips, using his fingers sandali nitong pinagmasdan ang mukha niya.
"D*mn it! I will not be able to control myself again, when you are this d*mn beautiful every time I saw you. Hindi ko magawa na tumingin sa'yo ng ilang beses kanina habang nasa sasakyan." anito saka bumaba ang mukha nito, upang sana ay halikan siya, ngunit natigilan ang lalaki at hindi niya inasahan na tumigil ito.
"I can't. I won't do anything to you now without your permission, ayokong matakot ka sa'kin." bahagya na lumayo ang lalaki sa kanya, kaagad naman na kumabog ang dibdib niya hindi niya alam kung pero tila kinilig siya sa sinabi nito.
"You can now go back to Railey." anito, saka ito tuluyan nang lumayo sa kanya. Ngunit hindi iyon ang gusto niyang mangyari ng mga oras hindi niya ito gustong umalis, ayaw niyang bumalik kay Railey ng mga oras na iyon.
"Wait," a glimpse of confusion drew in his handsome face, hinawakan niya ang laylayan ng suot nitong uniporme saka umangat ang tingin niya mula sa pagkakayuko. His face looked at her na tila hindi nito maintindihan ang gusto niyang iparating.
"Wait. What if," hindi niya magawang pakawalan ang mga salitang nasa utak niya ng mga oras na iyon.
"What?" takang tanong nito, ngunit batid niyang may ideya na ito sa gusto niyang sabihin. He just wanted to hear it from her.
"I don't mind…. I…" putol, putol niyang sambit.
"Ah sh*t! I can't wait anymore," nanlaki ang mga mata niya ng tawirin nito ang nabuong distansya sa pagitan nilang dalawa, he kissed her lips at isinandal siya nito sa pader na nasa likuran niya.
"Sorry. I won't go half way today." he uttered between kissing her. At muli nitong inangkin ang mga labi niya, hindi na siya sumagot sa lalaki, dahil alam niyang hindi rin siya mako kuntento sa halik at kamay lang nito.
Ariah was staring blankly at the wide glass wall of her office, nakatunghay lang siya sa bughaw na langit habang nalulunod sa alala ng mga nangyari sa kanya at Red nang nagdaang araw. Her heart was in trouble and she knew that it's not just a simple problem, malaking problema ang lalaki para sa kanya.
Muli siyang napa buntong hininga, saka niya narinig ang katok ni Jezel sa kanyang pinto, saka kaagad na bumukas ang pinto ng kanyang kwarto at pumasok doon ang kanyang sekretarya kasama nito ang dalawang taong pamilyar sa kanya.
"Ma, Pa." kaagad siyang napatayo mula sa kinauupuan niya. "Anong ginagawa niyo dito?" tanong niya hindi ugali ng mga magulang niya na pumunta sa opisina niya kung walang dahilan at walang kailangan ang mga ito sa kanya.
"Bakit nandito ka pa?" tanong ng mga ito, kaagad naman na kumunot ang noo niya dahil wala siyang ideya sa sinasabi ng mga ito.
"Ma'am. Ngayon daw po yung interview niyo ni Sir Railey with the media." halos pabulong na sabi ni Jezel, sandali pa siyang natigilan dahil wala siyang naalala na sumang-ayon siya sa isang interview with Railey.
"Sa Thursday at 3 pm may schedule interview tayo with Seth. You can't say no kailangan na nating magpanggap," Natigilan siya, saka lumipad ang mga mata niya sa kalendaryo.
"Sh*t!" malutong siyang napamura, hindi niya nagawa na tumanggi kay Railey nang sabihin nito ang mga bagay na iyon, dahil masyadong akupado ni Red ang utak niya ng araw na iyon, nung araw na nasa restaurant sila, yung araw na muli siyang inangkin ng estranherong lalaki.
"Anong oras yun?" tanong niya kay Jezel, not even minding the presence of her parents in her office tinungo niya ang lamesa niya at hinanap ang kanyang phone, tatawagan sana niya si Railey at sasabihin niya dito na wag ituloy ang interview, ayaw niyang humarap sa maraming tao.
"Ma'am, nandito na po ang sundo niyo." napalingon siya kay Jezel na muling nagsalita, hinahanap pa rin niya ang phone niya sa kanyang lamesa saka siya napatingin sa direksyon nito, kaagad naman siyang natigilan nang makita niya an lalaking nakatayo sa tabi na nito ng mga oras na iyon.
"Good afternoon po. Ma'am pinapasundo na po kayo ni Sir Railey," nakatingin lang siya sa lalaki at ganun din siya dito.
As if they were reading each other's minds.
This is not a good sign for her, she thought there is something wrong with her whenever 'Red' is around.