"Rhomien, may bisita ka," salubong sa akin ni Mimi nang mapagbuksan ko siya ng pinto.
"Ha? Sino?" Hindi agad siya nakapagsalita kaya nagmamadali na akong lumabas at pumunta sa living room ng condo. Nagulat ako nang maabutan kong nagkakape roon ang señor. Umupo ako sa tapat niya nang senyasan niya ako.
"Kumusta kayo ni Arthur?" diretsong tanong niya. Nagulat ako dahil walang galit sa pagtatanong niya. All there was plain formality.
"Maayos naman po kami," magalang kong sagot.
"How's his medication?" Gulat akong napatingin sa kanya. "I am his father. It is expected that I know everything that is happening to him." He smirked at me.
"Ayos naman po. Sabi ng doktor niya, unti-unti nang namamatay ang mga cancer cells niya."
"How are the kids?" Tumiim ang pagtitig niya sa akin.
"Po?!" Sino
