Burağın sesi oteli ayağa kaldıracak kadar yükselmeye başladığında, tedirgin adımlarımı kapının tam arkasında sonlandırmıştım..
Biliyordum, biraz daha tepkisiz kalırsam kapıyı açmakta hiç zorlanmayacaktı, hatta belkide kapıyı kırması an meselesiydi..
" Güneşş, orda olduğunu biliyorum.. Bir daha söylemiycem, aç şu amk' nun kapısını.. "
Yanağımdan yuvarlanan yaşların yerine habire yenisi eklenirken, iki elimi ve alnımı kapıya yaslamıştım..
" Git buradan.. " diyen sesim kısık ve ağladığımdan dolayı pürüzlü çıkmıştı..
Kısa bir süre sessiz kalarak cevap vermedi önce.. Daha sonra duyduğum sesiyse, benim sesimle aynı acıyı taşıyordu..
Kapının ardındaki adamı tanımasam, belki ağladığını bile düşünebilirdim..
" Gidemem, aç şu kapıyı konuşalım güzelim.. Yemin ederim ben seni aldatmadım.. Benim
