Pars Timur
Büge kaybolduğundan beri tüm aklımı yitirmiştim. Akın'ı bir grup askerle Sancak timinin başı; Yavuz yüzbaşı'ya emanet etmiştim. Asla dönmeye niyetim yoktu. Büge'yi ararken aklımdan geçen tek bir isim vardı; Nero...
Yıllar önce öldürdüğümü sandığım adam, bugün karşıma dikilmişti. O alevlerin arasından kurtulması imkansızdı. Ama bir şekilde kurtulmayı başarmıştı.
Yıllar Önce
İlk görev yerim… Suriye.
O zamanlar, daha toy, daha öfkeli, ama daha kararlıydım.
Görev kağıdım masaya bırakıldığında kalem tutan parmaklarım bir an bile titremedi. Yıllarca bu an için yaşamıştım. Çünkü o kâğıtta tek bir isim yazıyordu: Marcus.
Anne ve babamın kanı, köyümün küle dönmüş taşları hâlâ gözümün önünden gitmiyordu. O katliamın ardındaki adam oydu.
Ve bugün bu şansı bana veren tek bir isi
