Chapter 2 ~ New Work

1915 Words
After some time, I just found myself surrounded by other people. Matapos kong ayusin ang mga gamit ko agad akong pinapunta ni Sir Matthew sa office niya. "So Ally, I want you to meet your co-workers in the airport from now on." Panimula niya at tsaka kami tiningnan ng mga bago kong katrabaho. Nakapalibot kaming mga staffs sa harapan ng desk ni Sir Matthew. Habang siya naman ay prenteng naka-upo lamang sa desk niya kaharap ang ilang libro at papeles na nakapatong sa lamesa niya. Shortly after, he told me to start introducing myself so I didn't hesitate to start immediately. "Hi everyone, I'm Ally Porter. I'm the newbie here, and I'm hoping that we'll all get along together." Inilibot ko ang paningin ko sa kanila habang nakangiti. 'First day of school lang ang peg?' Tahimik akong natawa sa isipan ko. " Hi, Rachael Marty here," nakangiting saad ni Rachael, siya yung secretary ni Sir Matthew na naka-usap ko kanina lang. "And I'm her sister, Kelly Marty. It's nice to meet you Ally." Dugtong naman ni Kelly na katabi lang din ni Rachel. "Chloe Ferrer." Cold at mataray with matching pag-irap na sabi naman ng isang babae na katabi nila Kelly habang naka-krus ang dalawa nitong kamay sa kanyang harapan. 'Aba, ba't kaya nang-iirap 'tong Chloe na 'to?! Triggered ka ghorl? Psh! Bahala siya, baka meron lang siya ngayon kaya masungit. Think positive, Ally.' 'But wait a minue, Chloe Ferrer? What a coincidence, bakit kaya Ferrer?' Nagtataka ngunit nagsawalang kibo na lang ako sa tanong na nabuo sa isipan ko nang biglang magsalita ang isa pang babae. "Jane Stark" walang kabuhay-buhay na pagpapakilala naman ng babaeng katabi nung Chloe at tinapunan pa niya ako ng masamang tingin mula paa hanggang ulo. 'Isa pa to. Parehas sila nung Chloe. Syempre hindi talaga mawawala ang mga maldita sa mundo, kailangan ng masanay.' "Charles Flemington here, nice to meet you, Ally." Marahang kumaway naman siya sa akin at ngumiti. "George Colin. Always at your service, Ally." Binigyan din niya ako ng mas pamatay na ngiti. 'Wow ang gwapo ng mga boys dito ah. At mukhang gentleman pa. Nice! But still, wala paring makakatalo sa kagwapuhan ng EXO at BTS!!! Whooohooo, support niyo 'ko!' "Anne Kennedy. It's my pleasure to meet you." Pagpapakilala niya at ngumiti muli. Mukha siyang friendly and kind. "Heyya, I'm Julie Bennet, nice to finally meet you." Ito namang si Julie, mukhang may lahing Korean o Japanese kasi medyo singkit ang mga mata niya at may makinis ring balat. "Adrian Bently, I'm only one call away." He gave me a sweet smile and a simple wink too. 'Hmmm, he's familiar... Parang nakita ko na siya dati. I guess naging kaklase ko siya before pero 'di ko lang matandaan kung kailan.' "James Aldrin, my pleasure." Akma naman sanang lalapit si James para kunin ang kamay ko at halikan ito ngunit agad naman akong napa-atras palayo. "Hey! Stop that... Humaharot ka na naman. Sa harap pa talaga ni boss." Umiiling na anas naman ni Anne sabay turo kay Matthew na kasalukuyang natatawa sa muntik ng gawin ni James kanina. "What?" nagtatakang napabalik si James sa pwesto niya at napakamot sa kaniyang batok "Jack Dawson, it's nice to finally meet you, Ms. Porter." 'Woah. Isa pa tong gwapo. Aba kung ngumiti sumisilay ang dimples. Nakaka fall kasi ang lalim ng dimples niya. Kapangalan din niya yung sa 'Titanic.' Si Jack Dawson aka Leonardo Decarprio.' So 11 silang lahat na nagpakilala sa akin. So far, they are friendly, I think so. "Thank you, it's my pleasure to meet you all. I hope that we'll be good friends." I said. Umirap na naman yung Chloe and Jane. Mga bitter. I hate Bitter. Pero bitter din ako ng beri layt lang naman. After that Introducing part na parang first day of school. Pinabalik na ni Sir Matthew sa kanya-kanyang trabaho ang mga staffs kasama na din ako. Medyo kinakabahan ako but at the same time excited din. Because it's gonna be my first day as an official Flight Attendant. *** Inihanda ko na ang sarili ko para sumakay na sa Eroplano. My first flight would be in London. 'YES! It's my first time! Super excited na ako. First time as FA and first time sa London. What a great start!' Naghintay pa kami ng ilang oras until it finally took off. I've started working, this is the most awaited part that I've been waiting for. May nag guide din muna sa akin dahil first day ko pa lang naman. Pero naging easy and basic na lang din sa akin iyon dahil naituro din sa amin 'yun noong College. And I'm thankful dahil maganda ang klase ng pagtuturo sa Mcbroom University. Matapos ang first day and first flight ko as a Flight Attendant, nagtuloy-tuloy lang ang trabaho ko. Naging maganda ang naging experiences ko all throughout the weeks since I started. May condo na akong binili para doon na ko makapagpahinga, altough may mga naka-assigned naman na rooms para sa aming mga staffs sa loob ng airport. Kung saan pwede din naming pag-stayhan whenever we want to. Almost 3 months na ko nagtatrabaho kay Matthew. I have my own savings, na dati ay hindi ko magawa pero ngayon ay nagagawa ko na. Alam na din ni Mama na naging successful ako sa career na napili ko. Si Sir Matthew naman minsan ko lang makita sa Airport lagi kasing nasa office niya, busy at kasama yung Best friend ko dati na walang kasiguraduhan kung hanggang ngayon nag e-exist parin ang salitang iyon sa pagitan naming dalawa. Last week nagkita kami ni Joanna. It was very unexpected, dahil sa dinami-rami ng tao siya pa yung makikita ko. Sa laki nitong airport, talagang nananadya si tadhana para pagkitain kami. Sa sobrang kakamadali ko may nabangga ako. Ilang minuto na lang kasi ay paalis na ang flight kung saan naka assigned ako. "Oh, I'm so sorry Ma'am. I didn't mean to bumped you." I said while picking up her things that are now laying on the floor. "No, no, it's my fault. Don't wo---" She said "Joanna?" -- "Ally?" Sabay naming sambit. Wow, si Joanna nga, siya yung nabangga ko. It's my first time seeing her here in the airport. 'Just wow! Maybe Matthew and her will meet. What a great day for me...' "God! Ally, why are you here? Wait... Are you working here?" She asked me while looking at my FA uniform. Isn't it obvious? "Yes, I'm one of the Flight attendants here." I plainly replied. "I didn't expect that you'd be here. It's been a long time Joanna." I managed to fake my smile and didn't mind looking at her. "Oo nga eh. I've missed you." Kaagad siyang lumapit sa akin at niyakap niya ako ng mahigpit. I tried to uncomfortably unclasped her hug from me. Pero ilang segundo lang ay napakalas din siya at direktang tumingin sa mga mata ko, "So it means that your boss is..." Tila natigilan niyang tanong kaya ipinagpatuloy ko na. "Yup, the one and only, Matthew Ferrer," I said in my sarcastic tone habang marahang tumatango. 'Wala na din namang ibang magiging boss dito kundi si Matthew lang. Dahil wala siyang ibang partners sa pagha-handle ng airport na 'to.' "Ally, I'm so sorry I don't know if alam mo na but Matthew and..." She said as she nodded. "Yes, Joanna. I'm pretty aware that you and Matthew are dating. You two have a relationship." Dahil sa sinabi kong iyon pakiramdam ko ay anytime papatak ang luha kong matagal ko nang kinikimkim sa loob-loob ko. "Alam ko lahat-lahat, Joanna. I was so happy before because you got a boyfriend already but it turns out that you managed to claim the heart of my first love." A bittersweet smile formed on my lips. Eversince, Joanna always stays by my side to lend me her ears whenever I told her about my first love. Halos alam niya lahat ng details, hindi ako naglihim sa kanya because I trusted her so much but in the end I've never expected na sila ang magkakatuluyan sa huli. Siya din pala ang makikinabang ng lahat-lahat. I think I have nothing to do kundi tanggapin na lang ang lahat kahit labag man sa aking kalooban na ganun ang nangyari. Wala na akong magagawa, but sometimes I just can't help myself to bear this pain. They are both happy with each other's arms while me hiding the pains that I'm feeling under the darkest corners of my inner self as I keep on covering it with my great , beautiful smile. "I'm so sorry Ally. I didn't mean to hurt you, my best friend... S-Sorry Ally. I better go. Alam kong hindi mo ako kaagad mapapatawad. But I am really really sorry. I will miss you, I'm so sorry." Halatang paiyak na si Joanna while she said those words to me. But at the same time, parang narindi ako sa mga sorry na sinabi niya. It doesn't affect me, I just feel so numb. Then all she could do was ran away from me. I saw her wiping her tears away. But I didn't spill any of attention to her anymore. I don't wanna cry here, so I keep on talking to myself that they're not worth of my tears. After that, I started walking and running towards the exit. 'I know I'm late, pero baka pwede pa akong makahabol sa flight...' Naluluha na naman ako. Aish! Kailangan na 'tong matigil. Pero hinding hindi ko makakalimutan kung anong mga pinagdaanan ko bago ako makagraduate ng College. Matthew Ferrer, he's just my first love, and Joanna she's just my best friend, she's aware na may gusto ako kay Matthew. But sa kasamaang-palad parang nagkabali-baliktad yata ang mundo noong mga oras na iyon. Isang hindi inaasahang pangyayari ang nalaman kong balita. Hurtful rumors about them being together, about them dating. That time, I felt my heart shattered and broke into pieces. My heart is like a hidden precious gem that no one can see the worth so they just break it into pieces until it's gone. Until the time I've encountered Joana recently. I didn't expect that it will still hurt big time on my part. She's like a great sister to me. But all of a sudden, it vanished as if it was replaced with a blank empty space in my heart. Yeah, ever since we're in College. She never had the guts to tell me the effin' truth about her relationship with Matthew. Even if she's very very aware na mahal ko si Matthew that time, still nagawa parin niyang saktan ako, ang sarili niyang Best friend para sa sariling kaligayahan at pagmamahal na ipinagkait niya sa akin. But Matthew doesn't know about my feelings tho. Kaya ganun na lang kasakit sa part ko. He doesn't even know my feelings then napunta pa siya sa Best friend ko in just a swift moment.Ano nga bang laban ko 'diba? Sino ba naman ang hindi magugulantang sa katotohanang iyon?! Parang isang bangungot na mas gugustuhin ko na lang magising kaysa unti-unting mamatay sa sakit ng bangungot ng aking nakaraan. As of now, I'm now going to my condo, pauwi na ako. Dahil kakatapos lang ng shift ko ngayong araw. Hindi muna ako sumama sa mga flights dahil sa airport muna ako nag-asikaso kanina. Siguro kailangan ko lang ng pahinga... Pahinga sa lahat ng mga bagay na nangyayari sa buhay ko. Siguro pagod lang ako... Pagod na masaktan, pagod na umiyak at pagod ng maramdaman ang sakit na idinulot ng nakaraan kong unti-unti na namang bumabalik sa kasalukuyan kong buhay. Kailan ba ako titigilan ng Pag-Ibig na ito? Nagmahal lang naman ako! Nagmahal ako ng maling tao! I thought all my pain and heartbreak were done... But I'm wrong all along... I think it just began...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD