My Boss Is My Future Husband

Chapter 1~ Meet Ally Porter

"First Love Never Dies" basa ko sa isang title ng libro.'Tsk! First Love Dies kaya... 'Yung akin nga hindi ko alam kung buhay pa eh.' saad ko sa isip ko bago lumabas ng National Bookstore.

Nag-request na ako ng Uhvher para sunduin ako dito sa mall. Dumaan lang naman ako saglit para bumili ng libro at kahit hindi ako pabor sa title ng libro na nakita ko, binili ko parin iyon.

Yep, I bought the book which is entitled 'First Love Never Dies'. Na-curious lang ako kung maganda ba 'yung story. But it has nothing to do with my love life...since I don't have one.

Maya-maya pa ay dumating na ang Uhvher na susundo sa akin. Nagpahatid ako sa isang malaking kumpanya kung saan magkakaroon ng interview para sa mga gustong maging Flight Attendants. And kapag naipasa ko 'yun, I'll surely be happy dahil matutupad ko na ang matagal ko nang pinapangarap.

After a while narating ko na ang company na sinasabi nila. Napakataas nito at tila ba nalula ako kahit nandito ako sa ibaba, pwede ka na rin magsalamin dahil kumikinang sa linis ang mga salamin nito. Huminga ako ng malalim bago magpasyang tuluyan ng pumasok sa mataas na building na 'yon.

I'm Ally Porter, 23 years of age and I want to be a Flight Attendant. Bata pa lang ako gusto ko na talagang makasakay ng eroplano at libutin ang buong mundo. Aside from that , gusto ko ring ma-fulfill ang pangarap ni Mama na hindi niya natupad. So now, here I am trying to fulfill her dream and my dream all at once.

I'm not rich like others, I don't have any car or any expensive things like others. My mother is working in the US dahil may inaasikaso siyang company na ipina-handle sa kanya ng boss niya while my great Father had another family kaya sumakabilang bahay na.

Wala pa akong kamuwang-muwang simula noong iniwan niya kami ni Mama. Lumipas ang mga tao na na wala kaming nakuhang kahit anong impormasyon o balita mula kay Papa. At mas minabuti na naming manatili sa ganoong sitwasyon, kung saan mas magiging maayos ang buhay namin kahit kaming dalawa lang ni Mama.

So in short, we're a broken family. Pero kahit na si Mama lang ang nagtiyagang buhayin ako mag-isa, I still did my best to study hard and still managed to go to school every day. Did I mentioned that when I was in college, I used to study at MCBROOM UNIVERSITY, the most Famous University in the Philippines. And I'm one of the lucky students who had been given a chance to get a scholarship at M.U.

That time na nalaman kong Scholar Student ako, sobrang saya ko kasi nabigyan ako ng chance para maipakita kong worth it ang scholarship na ibinigay nila sa akin.

I studied harder and harder, mahirap man mag-maintain ng mataas na grades but I did it!Luckily, dahil sa lahat ng sipag, tiyaga, at sacrifices ko sa pag-aaral I happily attained the highest honour in MCBROOM UNIVERSITY under the course Tourism.

Way back to the present...

I became observant in my surroundings, makikita mo ang kaba sa iba't-ibang mga applicants na susubukin din ang kapalaran nila. Habang naghihintay kaming matawag ang pangalan namin, dito muna kami sa bench pinag-stay.

May pinatunguhan naman ang librong binili ko kanina. Dahil imbis na lunurin ko ang sarili ko sa kaba dahil sa interview, mas pinili ko na lang magbasa habang naghihintay. I'm kinda nervous as well pero kailangan ko ikalma ang sarili ko.

When my time has come, may tumawag sa aking isang babae na naka black suit at fitted black skirt na hanggang tuhod ang haba. She has a stance of a beauty queen, straight body to the highest level. At the same time, mukha naman siyang friendly since laging nakangiti si Ate Ghorl, or part lang talaga ng trabaho niya 'yun?

"Miss Ally Porter?" Pangalawang tawag nito sakin at muli akong nginitian. Tulala pa more, Ally!

"Yes..." Malumanay kong sagot tsaka marahang tumayo.

"Mr. Ferrer is waiting for you. Please go inside, Miss Porter." Nakangiti niyang usal at itinuro ang isang glass office sa may gawing kanan ko. Marahan akong kumatok ng dalawang beses at nang marinig ko ang salitang "Come in" galing sa loob ng office ay dahan-dahan kong binuksan ang glass door.

Nagsimula nang mag-sink in yung kaba ko sa buong katawan. It's my first time having an interview in such a huge company. Bukod pa doon, hindi talaga ako mahilig makisalamuha sa mga tao. Pero dahil nga Flight Attendant ang gusto kong pasuking trabaho kailangan kong baguhin ang nakasanayan ko. This is it, pansit!

"Good Morning Sir," kabadong sabi ko pero pinilit kong hindi ito ipahalata.

"Good Morning, Ms. Ally Porter." Usal niya habang nakatingin pa sa resumé ko. "Please have a seat," wika niya at itinuro ang swivel chair sa harapan ng desk niya.

Right after I sit, I instantly take a closer look at Sir Ferrer. 'He seems familiar to me. His face, his eyes, his lips, his voice.' lutang na sabi ko sa sarili ko. I silently stared at him as I continuously study his charming face.

My eyes widened a bit when an odd thought came in my mind, 'Hindi kaya siya yung First Love ko? Siya ba si---' natigilan ako sa pag-iisip nang may kumaway-kaway sa harapan ko.

"Ms. Porter, are you still listening to me? I'm Matthew Ferrer, the owner of this company as well as the airport that you'll be working in from now on." He stated habang iniikot-ikot sa kanyang daliri ang ballpen na hawak niya habang nakatitig siya sa akin.

I swallowed slowly when I realized something, 'Shocks! Siya nga! He's my effin First Love! Akala ko pa naman hindi ko na siya makikita sa buong buhay ko. But I guess I was wrong this time... Aish!' naghi-hysterical kong sigaw sa isip ko.

"I'm your Boss. Alam mo naman siguro ang pinasukan mo, right, Ms. Porter?" he seriously stated.

'Ay! In fairness, ang sungit parin talaga nitong lalaking 'to. Pero gwapo parin. Kaya maraming nahuhulog sa kanya eh. At ang isang katangahang nagawa ko ay isa din ako sa mga babaeng nahulog sa kanya. Kaya ito, injured ako ngayon. Mahulog ka ba naman ng walang sasalo tingnan natin kung 'di ka masugatan.'

"Y-yes, Sir Matthew. By the way, here's all my requirements Sir Matthew." Medyo nanginginig kong inabot ang long brown envelope na hawak ko. Pinadala kasi ako ng Secretary niya kahapon ng mga requirements dahil kailangan daw iyon para sa interview ngayon.

At dahil kinuha niya ang envelope mula sa kamay ko hindi sinasadyang nagkadikit ang mga kamay namin. Then all of a sudden, bigla akong natigilan at nanlamig ako sa kinauupuan ko ngayon. Bumilis ang pagtibok ng puso ko at nanuyo ang lalamunan ko.

'Gosh! Ano ba Ally?! Bakit ganyan ang reaction mo?! Kalma lang, girl! Nagdikit lang yung mga daliri niyo ganyan ka na! Move on bes! Diba nakamove on ka na sa kanya? Kahit wala naman talagang kayo dati?' Umepal na naman itong konsensya ko na kasalukuyang nagwawala na rin.

Nagkatinginan kami ni Matthew este Sir Matthew ngunit agad ko namang iniwas ang tingin ko at mas pinili na lang na yumuko.

"No need Ms. Porter. You're hired!" He said kaya naman napa-angat ako ng tingin sa kanya at nakita ko kung paano niya inilapag ang binigay kong envelope sa desk niya.

'Edi dapat pala hindi na ako nagdala ng requirements kung tatanggapin din naman agad niya ako. Ayt! Baka naaalala niya ako??' Umaasa kong sabi sa sarili ko.

Baliw na kung baliw dahil lagi kong kinakausap ang sarili ko. Pero ito na lang talaga ang way para kahit papaano kumalma ako.

'Aasa pa nga ba akong maaalala niya ako? Parang wala naman kaming pinagsamahan noong College kaya wala talaga siyang maaalala tungkol sakin.'

Nanatili akong nakatitig sa kanya at hindi parin makapaniwala na tanggap na agad ako. Altough na interview na ako thru online call last week. Pero hindi pa niya ako nai-interview ng live at harap-harapan ngayon.

'Omg sht, ngumiti siya! Enebe! 'Wag mo nga akong ngitian ng ganyan Matthew! Hindi ka nakakatuwa, kapag nadulas na naman 'tong tanga kong puso alam ko namang hinding hindi mo kailanman sasaluhin...'

Pero to be honest, namiss ko yung ngiti niya. Ngayon ko na lang ulit nakita yang ngiti na 'yan. His awesome smile na kapag nakita mo parang mahahawa ka na lang bigla at mapapangiti.

But I tried my best para hindi mapangiti at muli akong napa-isip, 'Bakit hired agad?! Hindi man lang tiningnan yung mga requirements na pinadala niya sakin? Ano yun? PROPS lang??'

"Oh! But Sir, akala ko po ba may interview pang magaganap?" Takang tanong ko sa kanya

I know I should just be happy because I'm finally hired and I'm gonna be an official Flight Attendant sooner or later. But, I just can't believe that this happened swiftly.

"Ms. Rose Mcbroom told me na i-hire ka na agad. She said that you have a very great potential. And besides, aren't you the Valedictorian in M.U.?" tanong niya na parang naninigurado.

"Yes, I am." Wala sa sariling sagot ko.

Sobrang thankful ako dahil sinuggest ako ni Ms. Rose. Siya ang Principal ng M.U. at Tita din ni Sir Matthew sa side ng Mother niya. Kapag may extra time, baka ikwento ko pa yung buong family tree nila Matthew eh.

"If that's the case. Then you're officially hired. Welcome to the Mcbroom Ferrer International Airport." masayang saad niya. Tumayo siya at inilahad ang kanyang kamay para makipag handshake

"Thank you so much, Sir Matthew!" Tumayo din ako at agad ko siyang niyakap.

'Omo! Ang bango niya! Okay first time 'to. 1 point agad! Joke lang! First time ko pa nga lang mag tatrabaho dito tapos pagnanasahan ko pa iyong boss ko na First Love ko dati.'

'Kapag ang tadhana nga naman ay nagbiro, magugulat ka na lang pinapa-ikot ka na niya sa nakakalokang mahika niya' Napailing na lang ako at narealize ko kung ano na namang kabaliwan ang nagawa ko ngayon-ngayon lang.

"Excuse me, Ms. Porter. You can now let go of me." He chuckled habang kinakalas niya sarili mula sa akin.

'Ayoko Matthew, I dont wanna let you go! CHARR! PAST IS PAST, ALLY!'

'Hello are you out of your mind? As far as you know, he have a girlfriend.' Muling sigaw na naman ng napakagaling kong konsensiya.

"Uhm, sorry po, Sir," I stuttered while I chuckled shyly. Mabilis pa sa alas-kwatro akong kumalas mula sa pagkakayakap ko sa kanya. "I'm really sorry, Sir. I just got excited."

Sa totoo lang nahihiya parin ako. Haysss, #para-paraan kasi eh. Kaya ayoko ng masyadong natutuwa ako kasi kung ano-anong kabaliwan ang nagagawa ko.

"It's fine Ms. Porter. Just be sure you'll not do that again. I have a girlfriend. Just telling you, if you're not aware." Naka-ngising sambit niya habang nakatingin sa akin.

'Aish! What's with that smirk? I know that you have a girlfriend. And please, I'm prettyaware that your girlfriend is MY BESTFRIEND! Aware na aware ako! Hmpp! '

My mood changed in a swift at tila ba natauhan na rin ako sa wakas! I should start working for my own sake. Wala akong oras para diyan sa LOVE LOVE na iyan.

"Sir, just call me Ally." Mahinang sabi ko at ngumiti ng walang halong kahit anong malisya.

"Ally it is. You can start working now."He exchanged his smile with my smile

"Thank you, Sir Ferrer." I replied.

"My secretary will guide you kung saan ka muna pupunta para makapaghanda ka, okay? Now you can go.."saad niya at itinuro ang glass door palabas.

Lumabas na ako sa office ni Sir Matthew. Salamat at nakahinga na ako ng maluwag pagkalabas na pagkalabas ko.

'Gosh! Hindi na nga ba talaga niya ako kilala? Well bakit naman niya ako kaylangang tandaan? Ano VIP lang ganern?' Napapailing na lang ako sa mga naiisip ko.

"Ms. Porter, Excuse me Ma'am."

Nagising ako sa pag-iisip dahil sa pagkalabit sakin ng Secretary yata ni Matthew. Siya yung nagpapasok kanina sakin sa Office ni Matthew. She seems so kind and friendly.

"Okay, thank you po." Lutang na sabi ko at sinuklian ko siya ng magandang ngiti.

Teka bakit nga ba ako nag 'thank you'? Kapag lutang nga naman.

"Please follow me po Ma'am." Medyo natatawang sabi nito. Paano ba namang hindi matatawa kung bigla akong nag thank you ng walang dahilan.

Sabay kaming pumasok sa elevator at may pinindot siyang button para sa floor na pupuntahan namin. Pagkalabas namin ng elevator ilang lakad at ilang glass door pa ang nadaanan namin bago tuluyang huminto sa paglalakad si Ms. Secretary.

Pumasok kami sa isang room at agad ko namang nakita ang magandang kama, cupboard, may salamin din sa harapan ng mini desk at sa bandang dulo ay naroon ang C.R.

"Ma'am dito ka po pwedeng mag-stay and mag-overnight if you want. Ipinaayos na po ni Sir Ferrer ang tutuluyan mo. If you have any concerns don't hesitate to call me po. " Binigyan niya ako ng calling card kaya naman inilapag ko ito sa tabi ng telepono na nakapatong sa night stand.

"Also, later on, you will meet the other staff working in the Airport. Welcome to MFIA, best of luck, and have a great day ahead, Ma'am." Nakangiting sambit niya sa akin.

"Thanks for all the information, Ms?" Masayang sabi ko at hinihintay kong sabihin niya ang kaniyang pangalan.

"It's Rachael Marty."

"Nice to meet you, Rachael, I'm Ally Porter." usal ko at nakipag hand shake kay Rachael. "And please drop the formalities, it's okay with me. Besides, did you know that you have the same surname like my best friend." nakangiti kong saad.

" Talaga? I'm hoping we'd meet someday too. Anyway, gusto ko pa sanang makipag-usap sayo Ally. But I really have to go. Baka hinahanap na ako ni Sir Ferrer. Madami pa kasi kaming aasikasuhin para sa meetings niya today. Bye Ally! Nice meeting you." Masayang aniya at kumaway na siya matapos magpaalam.

" Oh, ganun ba, it's fine. Nice to meet you again Rachael. Bye! See you around."

She smiled widely at me before she proceed to go. I wave my hand while she's walking away, until she's gone.

Kailangan ko pang mag ayos ng mga gamit ko, so later on I can start with my new work. How I wish na sana mababait ang magiging katrabaho ko dito.

At ngayong magsisimula na ang journey ko as Flight Attendant, sobrang saya ko dahil natupad ko din ang pinapangarap namin ni Mama.

But fate really likes playing me. Because from now on, I'd be working with my First Love. Yes, my first love boss, his girlfriend who happened to be my best friend, and me, a newbie flight attendant who's trying to fulfill her dreams.

Pero sadyang maharot si Destiny para guluhin ang mapayapa kong buhay... Wish me luck!