Odadan çıkan Defnem, beni karşısında görünce Boramın elini bırakıp bana doğru koşmaya başladı. Ah o yüzündeki hüzünle karışık mutluluk ve akıttığı o gözyaşları yüreğime aktı bir anda. Tüm sevgisiyle bana sarılırken, o çelimsiz bedeni kollarımın arasında kayboldu sanki. "babam," dediğinde yine onun duymaktan çok hoşlandığını bildiğim söz, döküldü dudaklarımdan. "babaam!" "kızma sakın şimdi ona, olur mu?" diyince, derin bir nefes aldım. Ah şu yürekte ne fırtınalar kopuyordu bilmiyor ki. "yok kızım... sen rahat ol, hadi sil şu gözlerini.. ağlama artık.. herkes seni bekliyor, Boğazkesen Nejat'ın kızı olduğunu göster misafirlerimize," dedim. Göğsüme gömdüğü başını kaldırıp, o pırıl pırıl parlayan gözleriyle bana baktı ve gülümsedi. "tamam babam," derken, küçük bir kız çocuğu gibi burnunu çekt

