İki gün oldu onu görmeyeli ya! koskoca iki gün.. nasıl özledim Defnemi bir ben, bir de Allah biliyor. O gün ayrılırken takılıp kaldığı telefon mevzusu yüzünden, en son odama çekip haşladım onu, birazda kalbini kırdım. Sonrasında çok pişman oldum ama dilin kemiği yok işte, söyleyiverdim o anki öfkemle canını yakan, kalbini kıran o sözleri. Telefonu var artık ama hiç aramadı beni. Attığım mesajlarıma da dönmedi, bakmadı bile ve o gün ben evden ayrılırken, kapıya da gelmedi. Kendi odasında ağladığını biliyordum. Demez olaydı bu dil, "güvendiğin adamları da gördük, ne bok yediğini öğrendik... seni nasıl kandırdığı gün gibi ortada ve sen kalkmış, sana her şeyini anlatan, hemde hiç eksiksiz anlatan beni, nerdeyse yalancılıkla suçluyorsun! ayıptır, günahtır... asıl sen dön kendine bak!" diyemez o
