Vücudumdaki her bir kemik kırılmış gibiydi. Halının sert dokusu, ıslak saçlarımın soğuğuyla birleşince titremem dişlerimin birbirine çarpmasına neden oluyordu. Gözyaşlarımın halının üzerinde kuruduğunu hissettim; ne kadar ağladığımı, ne kadar yalvardığımı artık hatırlamıyordum. En sonunda, o karanlık ve buz gibi odada, Miran Bey’in yatağından gelen düzenli nefes sesleri eşliğinde, acıdan ve bitkinlikten bayılır gibi uykuya daldım.
Sabahın ilk ışıkları odanın taş duvarlarına vurduğunda, boğazımda bir kor ateş yanıyordu. Gözlerimi açmak istedim ama kapakları kurşun gibi ağırdı. Bütün vücudum cayır cayır yanıyor, ama aynı zamanda şiddetli bir titremeyle sarsılıyordum. Havale geçiriyor gibiydim.
Miran Bey’in ağır botlarının yere vuruşunu duydum. Yanıma gelip ayağının ucuyla omuzumu dürttü.
