Pinagpahinga ako ng OB ng isang Linggo bago ang byahe pauwi. Pansin ko ring parang matamlay si Fado, I understand... but I think it’s for the better.
Dahil nga bawal pa ako mapagod ay nagdesisyon na lang kaming lumipat sa kabilang City para doon sumakay pahimpapawid. Hindi ako pumayag na maiwan si Darvian, it could give me also some stress.
Parang pilit na lang na iniintindi ni Fado iyon. He was so silent at naninibago ako. Actually, bakit mahapdi sa puso?
But then, I badly need this... I need to breath, ngayon ko rin napagtanto na hindi pala maganda iyong ginawa ko. Paano nga kung totoo namang bata lang talaga ang tingin nito? Did I overreact?
Siguro nga Aiv,
It was so painful to see Fado watching us as we went inside. Lumunok lang ako. Mabilis lang naman kami nakarating, nakatambay
