Tahimik ang buong bahay. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang pag-ikot ng ceiling fan sa guest room at ang mga maliliit na tunog ng ulan sa bubong. Hindi ako makatulog.
Gabi-gabi na lang ganito.
May batang tumitibok sa loob ko, pero yung ama niya—malayo. Malamig. Parang di na ako kilala.
Nagpalinga-linga ako sa dilim. Sobrang tahimik. Hanggang sa maalala kong hindi ko pa nainom yung gatas ko.
Bumangon ako, tahimik na lumakad papunta sa kusina.
Pagbukas ko ng ilaw, napansin ko ang phone ni Kael, naiwan sa ibabaw ng mesa. Nakasaksak pa sa charger. Nakakagulat kasi lagi niyang hawak yun. Pero siguro sa sobrang pagod, nakalimutan.
Habang naglalakad ako papunta sa ref, biglang nag-vibrate ang phone. Lumingon ako.
“1 New Message from Diana.”
Hindi ko talaga intensyon silipin. Pero
