25. BÖLÜM
YAĞIZ
Kapıdan içeri girdiğimde duru ağlıyor ve cihanın kolları durunun omzuna sarılmış bir vaziyette duruyu teselli ediyor gibi bir görüntü vardı . Cihanın duruya dokunan parmaklarını teker teker kırıp kolunu oyup müzede sergi yapmazsam ben de yağız değilim . Beni fark ettiği halde istifini bozmayan cihana daha da ayar oldum . “ ıhı ıhın “ diyerek sesli bir şekilde boğazımı temizliyormuş gibi bir ses çıkardım . Duru beni fark eder etmez yüzünü silerek kendini toparlanmaya başladı .
“ – Hayrola cihan seni hangi istenmeyen rüzgarlar attı buraya . “
‘ Duruyu merak ettim . ‘
“ – Sen gelene kadar gayet iyiydi . “
Cihanın sinir olduğu yüz kasları ve mimiklerinden belli oluyordu ve onun bu sinir hali beni daha çok mutlu ediyordu niyeyse .
“ Kesin artık saçma sapan konuşmay
