İç cebimdeki asayı çıkardım ve bir adım ileri atarak savaşmaya hazır hale geldim. Teahyung ise hala beni buradan uzaklaştırma çabası içerisindeydi ama onu umursamadım.
“Hemen bu tarafa geçiyorsun.” O lanet carisin sesini duyduğumda muhatabın Tehyung olduğunu anlamak çok zor olmamıştı. Muhtemelen Teahyung da anlamıştı ama duymazdan gelmeyi uygun bulmuştu. Beni kandıran o değilmiş gibi şimdi gösterdiği koruma çabası gülünçtü ama yine de aynı tarafta olduğumuzu göz önünde bulundurursak arıza çıkarmayacaktım. Yani en azından bu savaşı kazanana kadar.
Vampirlerden biri bize doğru atıldığında Yoongi hızla önüme geçti. Vampirlerin hızlarına şaşırmayı bırakalı çok olmuştu ama bu hız normal hızdan daha da fazlaydı. “Çekil önümden Yoongi.” Birbirlerini tanıyor olmaları beni elbette şaşırtmamış
