Hava henüz aydınlanmamıştı ve biz adadan çoktan uzaklaşmıştık. Nereye gittiğimizi bilmiyordum ama Taehyung nereye gittiğimizi çok iyi biliyor olmalıydı. Etrafa dikkatlice bakıyor, gideceği yöne sapıyor ve gözleri tekrar beni buluyordu.
Beni izliyordu fakat ben gözlerimi bir an olsun çevirmemeye dikkat ediyordum. Ona bakmak istemiyordum. Ellerim belindeyken ve birbirimize bu kadar yakındayken yeterince heyecanlanıyordum. Bir de yüzüne bakmaya cesaret edemezdim.
İçimde oluşan hisler beni rahatsız ediyordu. Bir an önce beni terk etmeleri gerekiyordu. Yoksa ben, ben olmaktan çıkacaktım.
Önceliklerimi değiştirmek istemiyordum. Herhangi biri önceliğim olsun da istemiyordum. Bu nedenle bu hislerden daha fazla büyümeden kurtulmam gerekiyordu.
Süpürge yavaşça alçaldığında zifiri karanlık bir or
