Chapter 27
ZYLER POV
I HURRIEDLY wipe my tears when my Apple move. I thought she already awake. Ayaw kong makita niya akong umiiyak, that I am look miserable right now. Hangga't makakaya ko, gagawin ko lang lahat para itago sa kanya ang aking kinaharap ngayon na pagsubok.
Ayaw kong magtatanong siya sa akin dahil hindi ko alam kung paano ko sabihin sa kanya ang lahat ang paghihirap ng aking kalooban ngayon. I don't let her to be bother. Mas makabubuti at madali para sa kanya kapag wala siyang alam. Mas gugustuhin ko pa na ako ang maghihirap kaysa makita ko siyang mahihirapan.
I have a deep sighed to release the heavy of my chest. At pagkatapos magkahalong lungkot at saya ang aking nararamdaman nang narinig ko ang kanyang paghihilik. I found her so cute. Even her small gesture when she
