The Dragon and The Witch

Chapter 22

Hinintay nga nila na kumapal ang usok sa paligid bago isinagawa ang plano. Tiningnan ni Elenor ang sitwasyon nilang lahat. Makapal na ang usok, kaya't hindi na nila makita halos ang isa't isa. Napabuga nang malalim na hininga si Elenor. Nagsimula na silang kumilos na apat. Tahimik lamang ang kanilang mga galaw, tanging mga senyales at aksyon na lamang ng kamay ang kanilang ginagamit. Nag-iingat na makagawa ng ingay at baka makita sila ng mga kalaban.

Umakyat si Deco sa ibabaw ng puno at mabilis na pinakawalan si Damien mula sa pagkakasabit sa itaas. Agad naman nilang sinalong tatlo ang kaibigan.

Ganoon na lamang ang gulag nito, hindu nito napigilan ang sumigaw, kaya naman ang usok ay biglang nawala at may isang humulmang nilalang mula roon.

Gumawa sila ng ingay at mukhang napukaw at nakuha nila ang atensyon ng nilalang na may gawa no'n kay Damien.

Kumuyom ang kamay ni Elenor, habang ang apat na kanyang kasama ay nanginig sa takot. Kumaripas agad ang mga itong tumakbo nang lingunin niya. Napabuntonghininga siya, mukhang maiiwan na naman siyang mag-isa. Kung ganoon, pabor iyon sa kanya para tapusin itong nilalang na nasa harap niya.

“Ikaw sino ka? Bakit ka naririto? At saan ang aking hapunan?” tanong ng nilalang na nasa hulmang usok lamang ito.

Ngumiti si Elenor. Hindi niya gusto ang tabas ng dila ng nilalang na ito. Pinapainit nito ang ulo niya na mainit na kanina pa. Kung gusto siyang hamunin ng laban ng nilalang na ito, hindi siya magdadalawang isip na labanan ito.

“I am gere to save my companinon. Na gagawin mo sanang hapunan. I don't think he is tasty. But if you some food, I am willing to get for you.”

Pinakinggan siya ng nilalang. Hindinito kumikilos sa kinatatayuan. Elenor felt a weird wind surrounding her. Alam niyang inaagaw lamang ng nilalang ang kanyang atensyon para mapagtagumpayan nito ang binabalak na masama laban sa kanya. But she doesn't allowed this creature to do that thing.

Elenor flipped her fingers and the wind stops. Bigla na lamang ngumisi ang usok indikasyon na nahulaan nito ang ginamit niyang kapangyarihan.

“You are rare of a kind, witch. You can control the air by just flipping your fingers. I am curious about you. Maybe you will help us to bring back this forest in good condition,” ani nito, pero hindi agad nagtitiwala si Elenor.

Kailangan niyang maging maingat sa lahat ng mga gagawin. Baka mamaya may pinapalno na masama ang nilalang na ito sa kanya at iyin pa ang maging rason para hindu niya matuloy ang plano.

But she will make it deal with this kind of creature. Wala naman sigurong masama kung susubukan niya itong gamitin. Tulad na lamang kay Deco na napakinabangan niya. Mukhang nakapangyarihan naman itong nilalang, so walang problema kung makikipagsundo siya rito.

Elenor crosses her arms in her chest. “Sure, but in my two conditions.”

Mukhang determinado talaga ang nilalang dahil hindi man lang ito tumanggi at nag-isip ng ilang sandali. Agad itong pumayag sa gusto niya, which is good, dahil mas mapapadali ang trabaho niya. Hindi na niya kailangan na i-please ito. Sayang lang ang oras.

“Payag ako, basta tulungan mo lang kami na muling inalik itonh patay na gubat. Nararamdaman ko na may kakaiba kang tinataglay na kapangyarihan. You will help us, and what are your conditions?”

“Later I will tell you about it. But now, I want you to show me what are really in this forest. Mukhang alam na alam mo na ang lahat tingkol dito. I want you to tell me the highlighted events happened here.”⁴

Elenor semmed to determine to know the forest backstory, before doing the respect of this creature. Kailangan niyang malaman ang nkaaan.

“Follow me, I can show you something. And I kno that. We are waiting for you so long,” ani nito na umagaw sa atensyon ni Elenoe.

Pero kung anoman iyon, baka ang tinutukoy nito ay ang pagbabalik niya sa mundo na iyon. Pero hindi naman niya naalala na nandirito siya noon. She barely remembered the memoreis she is with her morher and father. Ang lahat na lang na mga alala niya ay noong mawala ang mga ito at kung paano niya alagaan ang kanyang mahika.

The days have been passed so fast. Kaya't hindi inaasahan ni Elenor na umabot hanggang sa puntong iyon.

Sinundan niya ang iusok,hanggang sa makarating sila sa isang lagusan na walang makita kindi kadiliman. Nagdududa siyang binaling ang tingin sa kama. But the smoke is so serious enough to got her curiousity grower and grower.

What are really the story of Witches Island? What lies are rely onto this, na hanggang ngayon tinataging lihim pa rin ng kanilang empress.

“Muuna ako o kaya sabay na tayong pumasok sa lagusan. Kung duda ka sa maaaring mangyari sa iyo sa patutunguhan natin, you could escape. Since you are a universe witch.”

Napatigil sa paglalakad si Elenor at binalingan ang usok. Ano ang sinasabi nitong universe witch siya? Ni ang alam niya ay isa siyang witch na nagtatavalay ng isang makapangyarihang black magic, she can do everything she want, and make magic if she want it too with the help of the book without a title.

Pero hindi na lamang kumibo si Elenor at sumama na sa usok na pumasok sa lagusan. Pagkatapos ng ilang segundo, nasa isa silang bayan na puno ng kasiyahan at walang halo o bahid man lang ng kaguluhan. She thought she is not yet born that period.

Napatingin siya sa usok na hanggangg sa mga oras na iyon, isa pa rin itong usok. Nababasa ni Elenor ang kalungkutan, kasiyahan, pananabik at sari-sari pang ibang emosyon. Sa kulay na mayroon ito sa katawan.

“This is this forest before. Looks peaceful and free from war does it?”

Hindi kumibo si Elenor. Nanatili lang siyang nakikinig sa mga kwento ng taong usok. Napapaisip siya sa mga oras na iyon. She didn't know, na may mga ganito pa lang nilalang bukod sa kanila. They are hiding and rare to be found. Or they just created by the witches? Kung anoman sa dalawa, saka na lamang niya aalamin ang tungkol doon.

“Kung ganito kasaya at panatag ang kagubatang ito noon. Ano ang nangyari? Bakit naging patay na gubat na ito ngayon?” taka niyang tanong dito.

Bumuntong-hininga ito saka bumuga ng isabg malakas na hangin. Pomorma iyon sa ere. Nakikita niya roon ang buong pangyayari na mukhang nasa alaala iyon ng taong usok.

Ang sa eksenang nasa usok ay ang kanilang empress at ang mga tauhan nito.

***

“Ilang beses ko bang sinabi sa inyo na patayin na ang mga iyang nilalang na ginawa ninyo! It's forbidden to make those many creatures here! This is must Witches island! Not a random island creatures!" galit na galit nitong sigaw sa mga pinagkakatiwalaang mga kawal.

Nanatili lamang tahimik ang lima at walang ni isang salita. Natatakot na baka mapagbuntungan ng galit at gawin na lamang silang abo ng pinuno.

Mas lalong uminit ang ulo ni Empress Alta. Hindi niya alam na dumating ang ganitong pagkakataon sa kanilang isla. She will do some decisions that will resolve her reputation and problem of the island. So she came up to the idea of burning the whole island and started for the new beginning.

Kailangan lamang ng ilang araw bago maisagawa iyon. Ini-grupo niya ang mga malalakas na witches at ang mga mahihina. Ang kanyang hindi papatayin ay ang mga mapapakinabangan niya sa muling pagtatayo ng kanilang kaharian at ng isla. Ang mga mahihina naman ay kanyang isasama na sunugin kasama ang mga nilalang na ginawa ng mga witches.

Sisiguraduhin niyang hindi iyon makararating sa iba pang isla. She must sealed it with her magic, but it will took her energy to release, baka hindi niya kayanin. Kaya kinakailangan niya ng tulong ng ilan sa mga malalakas. after that, she will stick to her plan. Susunugin niya ang buong witches island. Walang ititira kahit ni isa.

Ilang araw ng pagpaplano sinabi ni Empress Alta ito sa kanyang mga kawal at ibang mga malalakas na witches na kanyang pinagkakatiwalaan. Hindi na umangal ang mga ito at sinunod siya. Nilagyan nila ng seal ang buong isla para walang makakita at makalabas man lang na mga nilalang na nasa loob.

Secured na ang mga malalakas na nilalang sa isang hidden area malapit sa lupain ng mga witches. Ang mga natira lamang sa loob ng isla na iyon ay ang maga mahihina at mga nilalang na nilikha.

Isa iyong malaking desisyon para kay Empress Alta. Gagawin niya iyon para sa nakararami at sa kanyang reputasyon. Hindi siya papayag na may nakatirang mga ibang nilalang doon at agawin na ang kanilang lahi. That would be a shame and ruin her plan.

Matapos na ang lahat, sinimulan na niya ang pagbuo ng apoy patungo sa kanilang isla. Habang lumilipas ang minuto, mabilis na kumakalat ang apoy. Rinig na rinig nila ang hiyawan ng mga ibang witches na nasa loob. Pero hindi iyon maririnig sa kabilang isla. Tanging sila lamang ang makaririnig no'n. They put also a seal that no one can see the burning island but only them- the witches.

Mapupunta lamang sa wala ang lahat nang pinaghirapan niya kung hahayaan na lamang niya na mangyari iyon.

Ilang araw lumipas, bago niya napagdesisyunan na tapusin na ang apoy sa witches island. Pero hindi niya pa ein kinukuha ang seal na kanilang nilagay. Mahirap nang makita na sunog na sunog ang buong kaharian.

Pinaiwan niya ang limang kasama sa labas para ito ang mag unseal ng sealed na kanilang ginawa, matapos niyang muling itayo ang buong kaharian sa tulong ng kanyang kapangyarihan at ng mga kaibigang ancient mage. Binuhay niya ito sa loob ng tatlong araw para sa plano na matatapos ang kaharian at maibalik sa dati.

Sumalubonh kay Empress Alta ang mga nagkalat na sunog na mga bangkay sabpaligid. Ang mga puno ay patay at nwala nang kahit ni isa man lang natira. Ang mga gusali ay tuluyan na ring nasunog at iilan na lamang ang nakatayo, peeo hindi na mapapakinabangan.

Rinig na rinig niya ang mga hiyaw ng mga kalukuwa ng mga namatay. Humihingi ito ng saklolo; tumatangis at nanaghoy hababg galit na galit. Pero wala na ang mga itong magagawa. Huminga nang malalim si Empress Alta at tinapangan ang kanyang loob. She need to be brsve enough just to stick with her plan.

She will not let anyone to ruin it, even her clan.

Tinawag niya ang limang mga kaibigang patay na mga mage para tulungan siyang itayong muli ang kanyang kaharian. These five guys has an ability to rebuild the ruined buildings and things. Kaya naman mapapadali ang kanyang pagpapatayong muli sa kaharian.

They just need more time. Nang magising na ang mga kanyang makakasama. Madali niyang pinaliwanag sa mga ito ang nais niyang mangyari. Agad namang pumayag ang mga kaibigan at sinimulan na nilang magtayong muli.

“What is really your plan, Alta?" tanong sa kanya ng isang babaeng mage na may panlalaking gupit ng buhok.

Kumibit-balikat siya. Hindi niya gusto itong sagutin. Hanggang maaari ay walang makaalkaalam ng plano niya. She have trust with others, she most trusted herself more than them..wala naman kasi siyang dapat pagkatiwalaan kundi ang sarili niya lang. Maybe it because of the pain still in her chest.

“Wala na kayo roon. Just keep building it for a better start. Gusto kong muling manumbalik ang dati sa lahat. But this time, it will be different,” ani niya habang nakangisi nang malapad.

Hindi niya maipaliwanag ang saya na nararamdaman sa mga oras na iyon. She felt like, she is in her own victory, while celebrating it with a party.

Nanatiling tahimik na lamang ang limang mage dahil sa kanyang sinabi. They used to it, alam nilang wala na silang magagawa pa kung hindi ang manahimik at gawin ang trabaho nila. Kung anoman ang binabalak ng Empress Alta sana hind iyon ganoong kahirap at may mamatay na naman.

Pinagpatuloy nila anv kanilang ginagawa sa loob ng tatlong araw. Ang tatlong araw na iyon ay natapos din sa wakas. Ang susunod na naman niyang planong gagawin ay sa susunod naman, hanggan sa matapos na ang lahat at magtagumpay siya sa huli.