Chapter 15
1039 Words
Hindi nakagalaw si Elenor sa kanyang kinatatayuan matapos siyang pakatitigan mang seryoso ng kanilamg pinuno. Hindj niya alam ang gagawin at sasabihin sa mga oras na iyon. Para ba siyang nawalan ng boses at hindi alam ang sasabihin. Se was lost her sanity. Alam niya na nagalit ang kanilang pinhnk kung bakit bigla na lamang siyang nawalan sa katinuan.
Kahit piliting magsalita ni Elenor hindi niya magawang magsalita. This is she was thinking earlier. May masamang balak ang kanilanh pinuno sa kanya.
Gusto niyang labanan ang mahika nitong tinataglay at ang pumipigil sa kanya, pero hindi niya kaya. Mahina pa ang kapangyarihan niya kumpara rito. Ni hindi sumagi sa isipan niya na may malakas pa pala itong kalpangyarihan laban sa kanya. At mukha siya ngayon mahina sa haraoan nito habang nakangisi. Nang-iinsulto ang ngiti nito na nakatitig sa kanya.
“Isa ka takagang anak nila Aida. Ang tabas ng dila mo, Elenor. At hindi ko iyon nagustuhan. Mabuti nang patatahimikin muna kita pagkatapos kong maipaliwanag sa iyo ang lahat,kung bakit kita pinapunta rito,”ani ng pinuno nila habang bumababa ito ng upuan.
At ganoon na lamang ang panlalaki ng mgamata ni Elenor nang makita nang maayos ang kabuuan ng matanda. Halos humagalpak siya ng tawa pagkaharap nito sa kanya, pero wala man lang kahit ni isang boses ang nabuo sa kanyang tawa. Pero tawang-tawa siya ng mga oras na iyon, habang masama naman ang tingin na ipinukol sa kanya ng pinuno.
Akala kasi ni Elenor ang taas at laki nito, iyon pala hanggang tuhod niya lang ang taas nito. Napaisip tuloy si Elenor kung paano ito naging pinuno nila.
“Bakit ka natatawa? Naliliitan ka ba sa akin?” inis nitong tanong sa kanya na magkasalubong ang kilay.
Tumango-tango si Elenor bilang sagot dito. Hindi naman niya kailangan na magsinungaling kung obvious naman.
Akala niya ay magagalit ang matanda pero inignora lang naman siya nito. Hinayaan lang siya niting tumawa nang tumawa hanggang sa mapagod siya.
Nang matapos nang tumawa si Elenor nagsalita na amg pinuno. Pero hindi nakikitaan ng galit at inis sa mukha nito. Mukhang ayos lang dito na tawanan siya sa kaliitan niya.
Napaismid na lamang si Elenor. Kung ganoon, kahit na pekeng tawa lamang iyon ay hindi nainis ang pinuno, sa halip ay ang kalmado pa rin nito.
Hinintay niyang muli na magsalita ang matanda. Sa mga oras na iyon, nakikinig na siya nang maayos. Hindi niya alam kung bakit, pero iyon ang ginawa niya.
“Pinatawag kita, para pasalihin sa Witch Academy rito sa Witches Island. Tungkulin namin kayong asikasuhin, turuan at palaguin para sa susunod na mga araw. . .”
Tumango-tango siya. Kung ganoon, tama nga ang hinala niya na gusto siya niting sumali sa Witch Academy. Pero gaya nga ng sabi niya, hindi siya papasok sa kahit anong activities ng witches island. Kahit wala ito, matututo pa rin siyang mas palaguin ang black magic miya.
“I am hoping you to join the Academy as soon as possible, Elenor. Alam mo naman na marami nang maaring gawin kapag napagtagumpayan mo ang bawat task,Julia.”
Umiling-iling siya. Ayaw niyang sumali, kahit nakakaengganyo ang sinabi ng matanda. Tulad nga ng sabi ni Elenor, masasayang lang ang oras niya sa pagpasok ng Witch Academy. Sigurado siyang ang lahat ng ituturo roon ay napag-aralan na niya. So she si so determined that she will not enter the Witch academy no matter what.
“You really don't want to, huh? How about this is the way to find who killed your parents? Will it be change your mind?” hamon pa sa kanya ng matanda habang ang laki ng ngisi nito sa mga labi.
Elenor knew that this is only might a trapped. But how could it be a trapped for her? Baka nga ito ang daan para malaman niya kung sino talaga ang pumatay sa mga magulang niya? And how the queen of witches island knew that her parents are died? Does this oldy woman, know everything? Kung ganoon,tama nga ang suspetsya niya.
Hindi kasi siya makapagsalita kaya't hindi niya masabi kung ano ang gusto niyang sabihin.
Nakatitig lamang siya nang masama sa matanda habang ito naman ay nakangisi nang malaki sa kanya.
“Ang sarap niya lang bigwasan,” sa isip-isip ni Elenor.
Wala na lang siyang magawa kundi ang makinig ulit sa matanda. Kung bakit pa kasi pinapatagal nito ang usaoannat hindi na lang siya direktahin? Ang dami-dami lang sinasabi, para lang mapapayag siya. Well, hindi siya nito madadala sa mga pinagsasabi nito, kahit damayin pa ng matanda ang mga magukang niya.
Kahit kailan hindi siya magpapaapekto. She doesn't want to lose her stability, and concentration in her main plan. At hindi niya iyon hahayaan na masira dqhil lang sa mga flowery words ng mqtanda na ito.
“You have your choice, young lady. But I assured you, this is the only way to find the truth on your parents disappearance,” the queen of witches island said again.
Napapikit na lamang nang mariin si Elenor, habang pinipigilan ang sarili na sigawan ang matanda.
“Your parents are so brave enough to face our enemies. Mahabang kwento ang nangyari sa kabila ng kanilang pakikipagsapalaran. Now, you have a choice,Elenor. Would you take it or not?”
Napaisip nang malalim si Elenor ng mga oras na iyon. mas nanaig ang kutob niya na huwag sumali sa Witch Academy. sinasabi rin ng kutob niya na huwag maniwala ssa kung anoman.
Napakahirap gumawa ng desisyon ngmgaoras na iyon. Elenor does nit know what to do.
“What? Naghihintay ako, bata.”
Napairap siya sa kawalan nang mas lalo siyang nainis sa sinabi ng matanda. Kita naman nitong hindi siya makapagsalita dahil sa kapangyarihan nito.
Mukha namang nakuha ng matanda ang ibig niyang sabihin, kaya naman ikinumpas nito ang kanang kamay saka itinuro sa kanya.
May kung anong kulay itim ang lumapit sa kanya. Sumayaw-sayaw sa kanyang harapan ang itim na usok. Unti-unti niyang naramdaman ang pagluwag ng kanyang hininga at ang pag-ayos ng kilos.
“Now, amswer me, Elenor. Would you accept it or not?” tanong nito habang seryoso na naghihintay sa kanyang sagot.
Iginalaw ni Elenor ang kanyang kamay habang pinapaikot-ikot niya ang kanyang kamay sa harapan.
“Payag na ako, sa isang kondisyon,” sagot niya sabay ngisi nang malaki.
- Writer
