Two Different Perspective:Adults vs.Teenagers

"Live or die?It doesnt matter as i am already dying inside" Third Person Pov. "IKAW NA BATA KA!!WALA KANANG GINAWA KUNG HINDI ANG MAG CELLPHONE BUONG MAG HAPON!NAPAKA WALA MO TALAGANG KWENTA"sigaw ng isang Babaing nasa edad na forty years old sa babaing naka upo sa isang mahabang upuan sa sala nila.Katulad ng Ginagawa ng dalaga ay hindi lamang nito pinapansin ang inang nag bubunganga at patuloy lang sa pag sscroll sa tiktok.Palaging ganito ang senaryo nilang dalawa tuwing mag kikita ang mga ito kaya sanay na ang dalaga sa mga masasakit na salitang binabato nito sa kanya. "ABA'T NAPAKABASTOS MONG BATA KA!KINAKAUSAP KITA DIBA??!BAKIT HINDI KA SUMASAGOT?!HA??!"Sigaw ng nanay nitong kanina pa siya Dinadakdakan Hindi lamang kumibo ang dalaga at nag patuloy pero naudlot ang kanyang pag cecellphone ng hablotin ng ina ang cellphone nito at mabilis na itinapon ito.Ngunit wala pa ring kibo ang dalaga at mabilis lang na tumayo at naglakad paalis. "BUMALIK KA DITONG HAYOP KA!NAPAKABASTOS MO!WALA KANG GALANG PUNYETA KA"Sigaw ng ginang Sa anak na tila walang naririnig dahil diretso diretso lamang itong nag lakad. Malalim na Buntong hininga ang binitawan ng dalaga ng matagpuan niya ang sarili sa tabing baybayin,Dito siya laging dinadala ng paa niya tuwing may problema o gusto niyang makahinga sa gapos ng mundo,Siya si Klarisha Guevara.Isang dalagang tila tingin ng mga tao ay pabigat at walang ibang alam kung hindi ang magbigay ng sakit sa ulo sa pamilya,Puro away kasi ang dalaga at puro markang F ang nakukuha nito sa lahat ng pagsusulit at pag dating naman sa bahay ay puro cellphone lang ang halos ginagawa nito at bibihira lamang lumabas ng kwarto,Ngunit sa kabila ng lahat ng yun ay wala nang alam ang mga tao kung hindi isa lamang siyang tinaguriang"WALANG KWENTANG ANAK". Mapait na napatawa si Klarisha ng maalala ang mga sinasambit ng ina. "Ano bang nagbago?Maski may gawin ako o wala ganun pa din ang tingin sa akin,Walang kwenta,Bakit hindi natin panindigan para masaya?"Sambit ng dalaga sa kanyang isipan bago Tumanaw sa malayo na mayroong Luha sa mga mata nito. Sa kabilang banda Ang ginang na nag ngangalang" Analia Guevara "Ay ang ina ng dalagang si Klarisha. Galit na umupo ang ginang Matapos niyang sigaw sigawan ang anak na dalaga,Alam niyang masakit ang nabigkas niyang mga salita ngunit wala na siyang magawa upang bawiin pa ito dahil nasabi na niya at ayaw niyang bawiin dahil gusto niyang magtanda ang anak na pangawala.Pangalawa sa magkakapatid si Klarisha. "Bakit ba kasi hindi na lang siya naging kasing bait at talino ni kisha at ni Amor para wala na akong problimahin pa"Anang ng ginang sa kanyang isipan bago muling isara ang mata at alalahanin muli ang sagutan nilang magina mali pala!Ng sigawan niya ang anak.Isa lang naman ang gusto ni aling Analia un ay ang matutunan ng pangalawang anak Ang disciplina at magkaroon ito ng responsableng Attitude katulad ng mga kapatid nito,ngunit sadya atang gawa sa bato ang bungo ng anak at kahit anong sigaw o payo nito ay ayaw makinig. "Bakit niyo po ba ako binigyan ng isang anak na sakit sa ulo?"Mataimtim na tanong ng ginang Sa nasa itaas. Mabilis na tumayo si Klarisha ng Magising ito mula sa pagkakaidlip sa May buhanginan ng Dalampasigan mabuti na lang at hindi gaanong kainit kung baka sakali ay maging Tustang tao na siya kung nagkataon,Nasa palagay naman si Klarisha na matulog dahil Nasa pinakadulo siya at walang pumupunta doon.Mabilis na tumayo si Klarisha ng mataman na maggagabi na at siguradong Sigurado siya na mag dadada nanaman ang ina tungkol sa kanya kesyo "Kababaing tao umuuwi ng gabi""kesyo Bat di kanalang nag pa buntis?"At alam ng dalaga na sawang sawa na siyang marinig un. Habang nag lalakad ay nakasalubong ng dalaga ang dalawang lalaki na nakilala niya si Aaron At si Hakob Silang dalawa ay magkaibigan na Nakatira lamang sa Kabilang kanto malapit sa kanila kung kaya't kilalang kilala niya ito dahil isa sila sa mga kilalang mga manyakis sa distrito nila.Lalagpasan niya lamang sana ang dalawa ng marinig niya ang usapan nito na nag dulot ng tinding galit sa kanya. "Uy pre kilala mo diba ung Anak ni aling Analia?Si Kisha ang kinis pare pwedi nang pagtyagaan"Anang ni aaron na may pagnanasa pa Sa mga mata nito. "Tagala pare?Tara mamaya abangan natin alam Ko tuwing gabi na iyon umuuwi dahil Pang gabi daw ang klase niya"Ani naman Hakob na tila ay hindi na makapag hintay sa gagawin nila sa Unang Anak ni Aling Analia.Mahigpit na Kinuyom ng Klarisha ang kamao at mabilis na tumakbo Papabalik sa dalawang lalaking pinaguusapan ang nakakatandang kapatid nito ng Masama at May halong pagnanasa.Mabilis na suntok at sipa ang dupamo sa Mukha ni Aaron at Mabilis na upper cut ang sumalubong kay Hakob.Alam ng dalaga na galit na galit siya at alam niyang kaya niyang pataying ang dalawa kaya kahit na gusto niya pang upakan at sirain ang Mga ari nito ay pinigilan niya ang sarili,Baka pag ginawa niya un ay tuluyan na nga siyang itaboy ng ina. "MGA WALANG HIYA KAYONG MGA GAGO KAYO!KAPATID KO PA ANG PINUNTERYA NIYO!TANDAAN NIYO ANG SASABIHIN KO.SA ORAS NA GALAWIN NIYO ANG KAPATID KO!IISA LANG KAKAHANTUNGAN NIYO.IMPYERNO"nagaalab na banta ng dalaga sa dalawang naka handusay mabilis na tumango ang dalawa dahil sa takot sa dalaga,Kitang kita sa mata nito na gusto silang patayin nito kung mananatili pa sila doon.Isang taekwando Blackbelter at Boxing Ang Sport ng dalaga kung kaya't ganun na lamang ang lakas nito.Mabilis na Umuwi ang dalaga.Tinatago ang Dumudugo nitong Kamao,Hindi dahil nasugatan siya kung hindi dahil Sa mga dugo ng dalawang Hayop na iyon. "Abat mabuti naman at naisipan mong umuwi,Akala ko Pupulutin na ka na diyan sa bangketahan na iniimbestigahan dahil Na r**e ka,Kababaing tao gabing gabi na umuwi"Salubong kaagad ng Ginang sa anak Ngunit Walang pakialam si klarisha At mabilis na umakyat,Masakit pa rin sa kanya ang Salita ng ina,Ngunit pinipilit niyang itago ang namumuong Luha sa mga mata dahil alam niyang,Kahit umiyak pa siya ay wala pa rin etong magagawa. TOK!TOK!TOK!TOK! "HOY ANALIA!ILABAS MO YANG MAGALING MONG ANAK!!PAPATAYIN KO YAN"nagising si aling analia dahil sa lakas ng katok at sigaw ng dalawang babae sa Labas ng bahay nila,Mabilis siyang bumangon at kumuha ng tsinelas bago lumabas ng kwarto at pagbuksan ang kanina pang katok ng katok sa pintuan,At malamang baka hindi pa ay masira na nito ang pintuan nila. "OH,Lucy bakit andito ka?Anong nangyari diyan sa mga mukha niyo Aaron at Hakob?Bakit mukha kayong binugbog ng sampong lalaki?"Takang tanong ng ginang sa dalawang lalaki na halod hindi magkamayaw dahil sa sobrang dami nitong pasa. "ABAT TALAGANG NAGTANONG KAPA?!HA!BAKIT HINDI MO TANONGIN YANG MAGALING MONG ANAK AT BASTA BASTA NALANG BINUGBOG ANG MGA ANAK KO!"malakas na sigaw ng aling nagngangalang Lucy,Sa isang iglap ay napalitan ng galit ang pagkalito at mabilis at mabibigat na yabag na umakyat si Analia sa Kwarto upang gisingin ang Anak na dahilan ng kumosiyon sa baba. "KLARISHA!KLARISHA!PUNYETA KANG BATA KA LUMABAS KA DITO!!ANONG KAGAGOHAN NANAMAN ANG GINAWA KONG PUNYETA KANG BATA KA?!HA?!!!LUMABAS KA DITO,WALA KA NA NGANG GINAWANG MATINO,GANITO KAPA LUMABAS KA DITO!!KLARISHA"Sunod sunod na dagundong ng katok ang gumising sa Dalaga alam na niya ang dahilan.Mabagal siyang Tumayo At pinagbuksan ang nag aalburotong nanay hindi pa siya nakakahakbang ng mabilis hinablot ng ina ang buhok at mabilis na kinaladkad pababa ng hagdan dahil sa ingay ay mabilis ding nagising mga dalawa pa nitong kapatid.Si Kisha na 20 taong gulang at si amor na 14 taong gulang. "Ma!Anong ginagawa mo kay Klar(nickname)Ma ano ba binatawan mo si klar ma!"Mabilis na sabi ni kisha ng makita ang ina na kinakaladkad gamit ang buhok ni klarisha pababa ng hagdan ngunit tila walang narinig ang ina at patuloy na bumaba.Mabilis din sumunod ang dalawa Si amor ay nangingilid na ang luha habang si Kisha naman ay tudo awat sa ina. "Ma,Ma bitawan mo si Klarisha ma,Ano bang ginawa niya at kailangan mo pang kaladkarin pababa ng hagdan"Saad ni kisha na nagaalala sa sinapit ng kapatid. "WAG KANG MANGIALAM DITO KISHA,KUNG HINDI MALILINTIKAN KA DIN SA AKIN,SUMOBRA NA TONG WALANG HIYANG BATA NA TOH!"galit na galit na sigaw ni aling analia At mabilis na Pinuntahan ang pintuan kung saan nakatayo at Nagaalab sagalit ang aling si Lucy,Habang si Klarisha naman ay tila walang nararamdaman ngunit sa totoo ay gusto na niyang humagulgul sa iyak.Pinipilit niya lamang patatagin ang sarili dahil alam niya sa sarili na Pag umiyak siya ngaun ay paniguradong wala din itong papatunguhan. "HOY IKAW NA BATA KA ANONG GINAWA MO SA ANAK KO AT BIGLA MONG BINUGBUG HA??!!!!MGA INOSENTE ANG MGA ANAK KO TAPOS BIGLA BIGLA MO LANG SILANG BUBUGBUGIN??!!!"Galit na sigaw ni Aling Lucy mismo sa mukha ni Klarisha.Mabilis na Natawa sa isip si Klarisha. "Inosente?WHAHAHA pinapatawa niyo ba ako??Ang pagplanohan na rapein ang kapatid ko ay inosente?Gago Saan ang inosente doon?"saad ng isip ni Klarisha ngunit nanatili lamang itong tikom ang bibig,Dahil alam niya na walang maniniwala sa kanya,Wala siyang kakampi sa Bahay na iyon o kahit saang parte ng mundo,Nag iisa siya at matagal na niyang tinanggap ang Isang masakit na realidad.Wala siyang kasama Sa mundo ng puno ng pananakit at panghuhusga. "SUMAGOT KA!BAKIT MO BINUGBOG ANG ANAK NI LUCY!KLARISHA SUMAGOT KA!"Sigaw ni Anatalia Ubos na ubos na ang pasensya niyo.Mabilis na umayos ng tayo si Klarisha inayos ang magulo nitong buhok dahil sa pagkakasambunot sa kanya ng ina bago Mabilis na tumingin sa mata nito. "Pag sinabi ko bang Binugbog ko sila dahil meron akong dahila maniniwala kaba?"Isang tanong ang lumabas sa dalaga.Ngunit Nakaramdam siya ng matinding Sakit Ng marinig ang sinabi ng ina.Ang Salitang paulit ullit na dumudurog sa kanya. "Ikaw may dahilan?Ha!Wag ako KLarisha,Nanay moko kahit ayaw kung magkaroon ng anak na katulad mo,Ikaw?!Mag kakaroon ng dahilan?Eh Mas Wala ka pang kwenta kesa sa mga sirang gamit dito sa bahay eh.Paano ka mag kakaroon ng dahilan.Eh ang alam mo lang naman ay magbigay ng problema at Mag pakahayahay sa buhay.Ang alam mo lang naman ay ang maging isang walang kwenta at isang pabigat na anak.Kaya ngaun Klarisha sagotin moko,Sa tingin mo maniniwala ako na meron kang dahilan para bugbugin sila Aaron at Hakob?Eh Ang alam mo lang naman ay Patakbuhin yang makitid mong utak."Mahaba at mukhang desisdido ang ina na wala nga siyang sapat na rason pra bugbugin ang dalawang lalaki na nasa harap nila ngaun. "HA HA HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHAHAHHAA"isang pagak na tawa ng lumabas At bumasag sa katahimikan Isang pagak na tawa Ng dalaga na si Klarisha.Ano nga bang ineexpect ko?Ang tanga mo Klar.Ang tanga tanga mo at nag expect ka na maniniwala siya sayo. "Yep,Ma i just beat them up because im bored,Like you said Im just a useless and burden child so i beat them up because im bored"mapait na saad ni klarisha hindi pa man Nakakalapat ang labi ni neto ay isang Malakas na sampal ang binigay ng ina. "APAKA WALA MONG KWENTA!BAKIT HINDI KA NA LANG KASI NAMATAY?!!BAKIT HINDI KITA PINALAGLAG NG NASA SINAPUPUNAN PA KITA!WALA KA NANG IBANG GINAWA KUNG HINDI ANG BIGYAN AKO NG PASAKIT SA BUHAY,WALA KANANG GINAWA KUNG HINDI ANG PAHIRAPAN AKO.BAKIT HINDI KANALANG BA NAMATAY?!"Hingal at galit na sumabog ang Ina,Maging si Lucy ay nabigla,Oo galit siya sa ginawa ni Klarisha sa anak ngunit hindi niya alam na Ganun ang sasapitin at babangitin ng kumare niyang si Analia sa anak mismo nito.Mabilis na napawi ang Galit ni Lucy ng makita ang Mata ni Klarisha Isang malamig ngunit May bahid ng sakit sa mata nito.Nila ang pagiging ina nito ay napukaw dahil sa exression na nasa mukha ng dalaga.Mag sasalita sana siya ng makita niyang tinignan siya ng dalaga isang Masakit na mukha ang nakaguhit sa kanya.Sa pagkakataong yun ay tila wala siyang magawa kundi ayain ang mga anak na umuwi,Bigla siyang Nagkaroon ng awa para sa dalaga. Sa kabilang banda batid ni Klarisha na ano mang oras ay babagsak na ang mga luha niya.Alam niyang isang Salita pa ay sasabog na siya.Kaya hindi siya kumibo,Malalim siyang huminga At nag bilang hangang sampu. "MA!PANO MO NASABI YAN KAY KLARISHA?!MA ANAK MO YAN,BAKIT MO SIYA PINAGSASALITAAN NG MASAMA??"Mabigat at malungkot ang expresyon ng nakakatandang kapatid batid dito ang labis na lungkod at pagaalala ngunit tila bato na si Analia. "PUMASOK KA SA KWARTO MO,HINDI KA LALABAS HANGAT HINDI KO SINASABI,HINDI KA RIN MAKAKAPAGADGET AT WALANGPWEDING MAKIPAGUSAP SAYO."Madiin at may awtoridad na utos ni Analia Na madaling sinunod ni Klarisha.Mabibigat ang yabag nito habang ang dalawang kapatid ay tahimik sa isang tabi at hindi makaimik,kilala nito ang Kapatid na si Klarisha Alam niyang may rason ngunit tila hindi siya makapagsalita. Isang malaking buntong hininga ang pinakawalan ni Analia ng makapasok sa kwarto.Mabilis na dumaloy ay Luha mula sa mata nito hangang sa Labi nito,Bumuhos ang sobrang pagsisi ng Matamaan siya ng reyalisayon.Bumalik lahat sa ala ala niya ang mga sinabi niya sa dalaga,Punong puno ng pag sisi ang buong pagkatao niya. "Anong ginawa ko??Anong ginawa ko sa anak ko,diyos ko patawarin niyo po ako,Hindi ko alam kung paano ko siya haharapin,nagpadala ako sa galit,Ang kawawa kung anak,ang mahal kung anak anong ginawa ko"Paulit paulit na sinasambit ni Analia sa kanyanh isipan habang Taimtim na humahagulgul,Alam niya sa sarili niya mali ito,Na Mali ang kanyang mga sinabi,Nagpadala siya sa galit.Buong gabi siyang umiyak habang maulit ulit na sinasambit ang"patawad Anak ko"Hangang sa makatulog. Pagkarating sa kwarto ay Siyang mabilis na pagdaloy ng luha ni Klarisha,Puno ng sakit ang dibdib niya para itong pinagpipiraso at parang tinapaktapakan para siyang mababaliw dahil sa sakit. Mabilis siyang kumuha ng Notebook at ballpen at mabilis na nagsulat ng mga nangyari sa Araw na ito,Ito ang nakasanayan niyang gawin sa sa tuwing may masakit na nangyayari sa kanya.A notebook that only know her pain,Her sufferring.As tears rolling down and every ink of the oen that she rights,It's as if represent blood,She grip the pen tightly stoping her hand from grabbing something sharp and use it to slit her wrist,She's trying so hard. "No,no Klarisha dont do it!You're stronger than this Klarisha come on,Stop yourself" But its too late She immediately grab her head and bang it against the wall.Replacing the emotional pain into a physhical pain.It's the best way to relieve the pain,To Replaceit with emotional pain,When she had enough she stop banging her head,Blood wont stop Coming,A drip of blood and drip and drip.Klarisha smiled,As if she relieve something,Kinapa niya ang sugat ang Smile,I wont die by such a small wound,And then get to her cabinet to grab the Bandage,Wrap it around her Head is if nothing happened,She Get a rag to wipe down the blood and Throw it away then go to her bed,And stared at the ceiling until falling asleep. The note book she using to Vent all her pain is full of poems.Poems about life and how cruel can it be.Here is one of it. "I am a bird who cannot fly,Because my own mother Bend my wings so i can't fly. Life is too cruel to those who lie,But what can i do?Except to rely,I hate people who lie,That why i despite myself so much to the point i want to die,An unknown for them,I am dying inside,Her words cut deeper than the knieves,more hurtful than the bullet who i would catch for her Because i want her to be alive,I guess you dont want me as you're child,Because maybe i am really A Burden and a bird who cant fly." Days pass And Her ground were lifted.Her eyes is too dull to bear.Too dull to be seen and to dull to be stared at.As if she change.Something about her change.The once eyes that filled with a little bit of hope has died,As if It never exist and it got replace by a dull looking eyes.As if you're staring at a dead fish eyes.A shivering stare. Mabilis na naghanda si Analia Ng umagahan,madami ang nakalatag sa hapag kainan,Ito kasi araw na Ni lift na niya ang Ground ng anak gusto nitong bumawi isang linggo niya rin itong pinagkulong sa kwarto,Gusto niyang bumawi sa isang linggo na wala ang anak at nasa kwarto lang ay tila nangulila siya marahil sa sobrang guilty at lungkot kaya namab ay nag handa talaga siya.Gusto na niyang ayusin ang relasyon nilang mag ina,Gusto niyang unawain ng mabuti ito,gusto niyang matagumpayan muli ang puso ng anak,Kaya naman ay maraming nakahanda. "Naks naman ma!Ang daming handa,Para ba yan kay ate Klar?"Masiglang tanong ng pinakabata nitong anak,Malumanay lamang siyang ngumiti at Tumango,Unang araw din kasi ito ng klase,Ng mga Highschool grade 8 na ang bunso,Samantalang Grade 10 naman na si klarisha at si kisha ay 2nd year college na. "Tawagin muna ang mga ate mo dun Amor at nang makapagalmusal na"Malumanay na ani ng ginang mabilis na tumalima ang anak at maya maya lamang ay maririnig na ang yabag nila papalapit,Unang pumasok si Amor na nakangiti,Sumunod si Kisha na kauniporme na at Ang panghuli si Klarisha na Walang Emosyong naglalakad papalapit sa hapag kainan. "Ma,Goodmorning"Ani ng anak sa ina at mabilis na hinalikan.Ng papalapit si Klarisha ay humugot siya ng malalim na hininga at Mabilis na nilapitan ang anak. "Klarisha,uummm...paborito ko ung niluto ko,Sinigang na manok,Kumain ka ng mabuti ha.."May bahid ng pagaalinlangan ang Boses ng matanda batid niya na may galit ang anak.Oo malamig makitungo si Klarisha ngunit iba ngaun tila mas dumoble ang Lamig nito kung dati ay mapalabati mo pa eto ng goodmorning Or sasagot ngaun ay hindi na.Tahimik lamang itong kumakain. "Klarisha anak,Pwedi ba kitang makausap mamaya pagka uwi mo?"Malumanay na saad ng ina ngunit hindi kumibo si Klarisha kumakain pa rin ito. "Klarisha tinatanong ka ni mama Sumagot ka"Anang ni kisha sa seryosong tuno ngunit hindi nagpatinag si Klarisha at patuloy sa pagkain. "KLARISH-"napigil ang pag taas ng boses ni kisha ng hawakan siya ng ina sumenyas eto ng Huwag kaya wala itong magawa kundi umupo. Ng matapos ay Mabilis na nag ligpit ng Kainan si Klarisha kinuha ang mga plato at nagsimulang mag hugas. "Nag hugas na ako,Baka sabihin niyo pabigat ako."Matapos ay lumabas ng kusina,Mabigat na hininga ang pinakawalan ng ina,Nagagalit siya sa sarili.Puno ng pagsisi at lungkot. "Siya nga ho pala,Hindi niyo ho ako makakausap mamayang Gabi,wala naman ho tayong dapat hong pagusapan"Huling salitang binitawan ni Klarisha bago tuluyang lumabas ng pintuan.