เจ้าคุณ
“นอนไม่หลับหรอคะ” ข้าวปุ้นถามผมขึ้นพร้อมกับมือเล็กที่ยกกอดผมไว้
“เปล่า” ผมตอบกลับปัดๆอย่างรู้สึกหงุดหงิด ไม่รู้สิ ปกตินอนคนเดียวประจำ ถึงแม้บางวันที่ผมจะไปรังแกยัยนั่น แต่สุดท้ายผมก็มักจะกลับห้องตัวเองคืนตลอด เว้นแต่บางครั้งไม่ไหวจริงๆถึงได้หลับไปห้องของเธอ พอวันนี้มีคนมานอนด้วยถึงแม้จะเป็นคนที่เคยนอนด้วยกันทุกคืน แต่มันกลับไม่ชินไปแล้ว
“อยากหาอะไรทำไหมคะ” ข้าวปุ้นพูดพร้อมกับมือเล็กที่เริ่มลูบไล้แผงอกผม
“นอนได้แล้ว พี่เหนื่อย” ผมจับมือเธอไว้นิ่งก่อนจะพูดขึ้นแล้วเลือกจะหลับตาให้รู้ว่าผมต้องการนอน ทั้งที่ตอนนี้ไม่ง่วงเลยสักนิด
มันจะง่วงได้ยังไงในเมื่อผมมีเรื่องค้างคาอยู่ในใจ นั่นก็คือเรื่องของยัยนั่นที่ผมยังไม่ได้จัดการที่กล้าลองดีกับผมยังไงล่ะ แต่วันนี้พูดไปแล้วว่าจะให้ข้าวปุ้นมานอนที่นี่ ผมก็เลยต้องให้นอนเพราะถ้าไล่เธอไปอีก ครั้งหน้าอาจจะเรียกเธอมานอนที่นี่ยาก
แต่ช่างเถอะ วัน
