Chapter Ten
Nakakainis! Nakakainis! Umagang umaga pero nagdedeliryo na ang isip ko sa inis! Hinding hindi ko makakalimutan ang nangyari kagabi! Hindi!
Naramdaman ko na naman ang muling pag-init ng magkabila kong pisngi sa isiping iyon at muling pinagbuntunan ng inis ang itlog na kanina ko pa binabati ng paulit ulit. Binili ito ng driver ni Ivan kaninang maaga pa para sa agahan namin. Tumila na rin ang ulan at sabi nga ng peste ay maaari na raw kaming umuwi mamayang hapon kapag tuluyan ng umaliwalas ang panahon.
Naalala ko rin kanina pagkagising ay magkahalong hiya at inis ang naramdaman ko dahil nagising ako sa mga bisig ni Ivan. He slept without a shirt at ang pajama ni Tatay na pinahiram ko sa kaniya ang tanging suot nito. Grabe, ang mga demonyo nga naman hindi tinatablan ng lamig, um
