Şafak, Boğaz'ın sularına gümüşi bir örtü serpiyordu.
Kaan Arsen, Levent'teki penthouse dairesinin devasa camlarının önünde durmuş, güneşin doğuşunu izliyordu. İstanbul, aşağıda uyanıyor, şehir yavaş yavaş gri tonlarından altın sarısına bürünüyordu.
Ama Kaan'ın zihnindeki sis bir türlü dağılmıyordu. Dün gece Galata Kulesi'nde Selin'i bulmuş, onu kollarına almıştı. İkisi de bu aşkın onları yok edeceğini biliyordu. Ama birlikteyken, bu yok oluşu göze alabilirlerdi. En azından Kaan öyle sanıyordu.
Odanın en karanlık köşesinde, ağır kadife perdelerin arkasında Selin duruyordu.
Teni, sabahın ilk ışıkları odaya sızdıkça kızarıyor, hafifçe yanıyordu. Yüzyıllardır güneşten kaçan o soluk, porselen cilt, şimdi ışığın her zerresine karşı savaşıyordu.
"Kaan, perdeleri kapat!" diye fısıldadı Sel
