Misty Zehra Avilla
NAGISING AKO sa ingay na nanggagaling sa lababo. Lalo na at alam kong isang kuwarto lamang ito na nakapaloob na lahat, kusina, sala, at bathroom. Bumangon ako at napanganga sa naabutan sa lamesa. It was Conrad who already cooked breakfast, ang kanina ko pa naamoy.
Sinuri ko ang silid at nakita sa gilid ang nakatambak na paper bag. Ilan ay lumuluwa na ang laman, mga pagkain iyun na mamahalin. Conrad walked towards my bed, kung saan ako nakaupo. Pinanuod ko siya na lumapit, wala pa sa tamang wisyo at tila kumukuha pa ng lakas para makapag-isip.
“Good morning,” he whispered and kissed me on my cheeks. Akala ko iyun na ngunit dinampian niya pa ng halik ang labi ko. Napanguso ako at kinunutan siya ng nuo. Medyo nahiya sa ginawa nito.
“Di-diba pinauwi kita kagabi? Hindi
