Misty Zehra Avilla
ISANG TAWAG LANG ni Conrad ay agad na dumating ang isang itim na bag nito dala ng kanyang sekretarya. Pinanuod ko siyang maglakad patungo sa kama ko, galing sa banyo at basa pa ang buhok. Tanging suot ay ang tuwalya na nakapulupot sa kanyang baywang.
He doesn’t look happy, kunot ang nuo at salubong ang kilay. Nakasimangot na binuksan ang zipper ng bag niya at naghalungkat doon ng susuotin. Napahilot ako ng sentido, kanina ko pa siya pilit pinapauwi ngunit laging sagot nito ay mamaya na.
“I don’t like your bathroom, Zey. It’s too small, I can’t barely move—“
“Hindi mo naman kailangang gustuhin ang tinitirahan ko. Umuwi ka sa bahay mo dahil doon ka komportabli.” Hindi siya umimik kaya pinagkrus ko ang dalawang kamay. Nakatayo malapit sa kanya. “Ang sabi ni Doctor Tif
