Melek Nisa Koçak
Sonunda yolculuk bitip, okula doğru yaklaşmıştık. Canım babam; mesaj atmış geldim, sizi bekliyorum diye.
Otobüsten inince, babamın olduğu tarafa doğru hızla koşup sarıldım.
"Babacım, çok özledim seni."
"Bende güzel gözlüm. Çok şükür hayırlı bir şekilde gidip geldin ya, bu bana yeter."
Ben Poyraz'ı ve valizleri tamamen unutmuştum. İki valizi de Poyraz çekerek geliyordu.
Babamla, Poyraz'da görüştüler.
Poyraz;
"Amca, senin kız hep böyle dağınık mı? Seni görünce valizi falan unutup gitti. Ben olmasam, belkide valiz gitmişti."
"Babasını seviyor, aslanım."
"Ben sana diyeyim amca, bunu alan iki güne geri getirir."
"Poyraz!! Ben kızlarımı kimseye vermiyorum. Kaldı ki, benim kızımı kimse öyle kapıma getirip bırakamaz. Aslan gibi babası var onun arkasında. Ben onların
