Inilibot ko ang paningin ko sa paligid.
Nandito ako ngayon sa playground. Sa playground kung saan ako dinala rati ni Kobie. Napayakap ako sa sarili ko dahil sa lamig. Hapon na ngayon, mga ala singko na at umuulan pa. Napapikit na lang ako at naramdaman ang unti-unting pagtulo ng luha ko.
Kobie. Bakit... bakit hindi na lang tayo?
"Xia, please marry the only son of Villarreal." He said.
And just like that, all of my happiness was gone.
Hindi ko alam. Anong dapat kong sabihin?
"Dad..." Tumingin ako kay dad. Hindi ko mahanap ang tamang salita na sasabihin.
Bumuntong-hininga si dad. "Sorry, Xia, for making your life miserable like this. I'm... so sorry. Hindi ko na alam kasi ang gagawin ko... hindi ko na alam... kailangan kong pangalagaan 'tong kompanya natin," Umiling ako.
"Don't b
