Nang huminto na ang kotse niya ay napatigil din ako sa pagce-cellphone, actually, wala naman talaga akong ginagawa sa cellphone ko. It's just that para madistract ako at hindi ma-awkward-an sa kanya. Nanatili akong stiff nang lumapit siya sa akin at tinanggal ang seatbelt ko.
Hindi nagfu-function ng maayos ang respiratory system ko! It's like that I'm lack of oxygen!
Hindi na naman ako kumibo at dire-diretsong binuksan na lang ang pinto ng kotse niya 'tsaka lumabas. It's really awkward inside.
"Uhm... thank you sa paghatid." Kinurot niya 'yung pisngi ko. Tumungo ako at pinigilan ang pagngiti.
"Always welcome, babe." Ngumiti siya at umalis na rin agad.
Sinundan ko lang ng tingin 'yong kotse niya at nang mawala na ay pumasok na agad ako sa loob. And oh, iyong jacket ni Kobie, nakalimuta
