LEVI MONDIGO
Dalawang araw pa lang akong nandito sa Russia pero pakiramdam ko parang dalawang linggo na.
Hindi ako mapakali.
Nakatayo ako sa harap ng malaking bintana ng mansion ko sa dito sa Moscow habang nakatanaw sa malamig at maputing lungsod sa ibaba. Makapal ang snow sa mga kalsada at halos wala nang tao sa labas dahil sa lamig.
Pero kahit gaano kaganda ang tanawin, wala akong ganang pagmasdan iyon.
Ang nasa isip ko lang ay si Mayenn.
Napangiti ako nang maalala ko ang sinabi sa akin ni Ben kanina sa telepono.
Takot na takot daw si Mayenn sa ancestral house namin sa Baguio.
Mahina akong natawa.
Hindi ko siya masisisi.
Luma na talaga ang bahay na iyon. Ilang dekada na ring nakatayo sa gitna ng malawak naming lupa, napapaligiran ng matataas na pine trees. Sa gabi pa naman ay m
