Akşam yemeğimizi bitirdikten sonra, Devran'la dışarı çıkıp evin önündeki karları temizlemeye karar verdik. Elinde büyük bir kürek, o önde yürürken ben de onu takip ediyordum. Karlar hafifçe çözülmeye başlamıştı, bu yüzden kürek darbelerimiz kolaylıkla alttan kalkıyordu.
Devran’a kaçamak bakışlar atarak, "Biliyor musun, burada her çeşit hayvan var ama neden bir köpek yok?" diye sordum, bir yandan da kar yığınını bir kenara atıyordum.
Küreği bir an için durdurup, "Doğru diyorsun, aslında hiç düşünmemiştim," dedi ve elini çenesine götürdü, düşünceli bir ifadeyle. "Köpek sahiplenmek iyi bir fikir olabilir, hem bize de biraz canlılık katar."
Karları temizlerken aramızdaki sohbet de giderek canlanıyordu. "Hangi cins köpek sahiplenmek isterdin peki?" diye devam ettim. Küreği tekrar kavrayarak,
