Chapter 6

1516 Words
Toneth “Grabe talaga bakit ko ba naman kasi nasabi ang mga iyon sa antipatikong lalaki na iyon, mamaya pa niyan isipin pa nun type ko siya mukha niya. Naiinis pa din ako sa kanya.” Sabi niya sa kanyang sarili habang naglalakad na sila papunta sa dining area. Nang makarating kami sa dining area, nagulat ako sa aking nakita. Parang may party sa dami ng pagkain. Lalo nung makita kong may spaghetti na nakahain. Kaya naman bigla akong naglaway dahil tingin ko pa lang masarap na yung spaghetti. Kaya hindi na ako nakatiis na hindi magtanung. “Sino may birthday?” Tanung niya dito. Nakita niya ang pagkunot ng noo nitong napatingin sa kanya. “What?” Tanung nito sa kanya. “Ang sabi ko sino ang may birthday at ang dami ng pagkain lalo at may spaghetti?” Pagulit ng tanung ko dito. Nakita ko ang pagtawa nito kaya lalo akong napasimangot. Kita naman niyang seryoso akong nagtatanung tapos tatawanan lang ako. “Why? is it required to have a celebrant to cooked food specially for your so called spaghetti?” Tanung nito sa akin. Kaya naman hindi ko maiwasan hindi ulit magtikwasan ang mga kilay ko. Talagang antipatiko itong tao na ito nakakainsulto na. Pero dahil literal na amo na niya ito kaya naman nirelax niya muna ang kanyang sarili bago sagutin ang tanung nito. “Hindi namn sa ganun, sa amin kasi nagluluto lang ng ibat ibang putahe lalo na ang spaghetti kapag my okasyon. Kaya sa amin kapag nagbibigay kami ng lutong spaghetti sa kapitbahay lalo at wala naman okasyon lagi din sa akin tinatanung kung sino ang may birthday kapag may spaghetti.” Mahabang paliwanag niya dito. “Seriously?” Sagot nito sa kanya nakita niya ang pagkunot ng noo nito. At tumango siya dito bilang sagot. “Anyway walang may birthday, pinaluto ko lang ang mga ito dahil hindi ko alam kung anu ang paborito mong pagkain. Since favorite ko ang spaghetti kaya naman nagpaluto din ako nito ngayon.” Sagot nito sa kanya. “Talaga! paborito mo din ang spaghetti. Ako din lalo kapag maraming sauce at cheese.” Hindi niya napigilang sagot nito sa kanya habang nagniningning ang kanyang mga mata. “Really Love, what a coincidence. Maybe we are really meant to each other.” Sagot nito sa kanya sabay kindat. “Grabe ka meant each other agad hindi ba puwedeng nagkataon lang.” Mataray na sagot nito sa kanya at nakita niya ang pagiling nito. “Anyway let’s eat.” Yaya nito sa kanya. Kaya naman umupo na ako ng pinaghila na ako amo ko. “Thank you Sir.” Sabi ko dito. Bigla itong natigilan at tiningnan ako ng maupo na ito. “Sir?” Nagtatakang tanung nito sa kanya. “Opo Sir ang itatawag ko sa iyo dahil amo kita at maid mo po ako diba.” Sagot niya dito. Nakita ko din ang pagtango niya. “You can just call me Dave or much better Love, I don’t mind at all.” Nakangising sagot nito sa kanya. Kaya naman sa isip niya talaga atang lumuluwag na ang turnilyo sa ulo ng amo niyang ito. “Ok na ang Dave sa akin.” Sagot ko. Kaya naman nakita ko ang pagtango nito. “Then lets eat. Kain ka lang pinaluto ko yan para sa iyo. Wala ka naman sigurong allergy sa pagkain?” Tanung nito sa kanya. “Hmmm wala naman sa pagkatanda ko wala akong allergy sa anu mang pagkain.” Sagot niya. “Good!” Sagot nito. Kaya naman nung sinabi nitong kumain na kami ay ito agad ang ginawa ko. Siyempre dahil favorite ko ang spaghetti ito ang inuna kong kunin. May pagkagentleman pala ang antipatikong ito at siya na mismo ang naglagay ng spaghetti sa pinggan ko. Gusto ko talaga ay maraming cheese, dahil libre naman kaya nilubos na niya, kaya naman humingi siya ng additional cheese para sa spaghetti niya, na agad naman inutos ni Dave sa katulong. Kaya naman talagang pumalakpak ang tenga ko sa nakikita ko sa aking harapan. Buti na lang talaga kahit malakas akong kumain ay hindi ako nataba. Nagsimula na akong kumain ng sa tingin ko ay sapat na ang cheese sa spaghetti ko. “How the food?” Tanung nito sa akin habang kumakain. Aside kasi sa spaghetti, tinikman ko din ang iba pang putahe na nakahain. May adobo, menudo, kare-kare at even sugpo grabe nagpaluto siya. Mukhang tataba talaga ako kapag dito ako tumira. “Hmmm ok naman, masarap ang mga food.” Sagot ko sa kanya. “Glad to hear that, then spare some space for the dessert.” Sabi nito. Kaya naman nanlaki ang kanyang mga mata dahil sa gulat. Hindi niya alam na may dessert pa pala. Kahit sabi ng utak niya na tama na pero ang bibig niya ayaw pa tumigil sa kakain. Ihain ba naman sa harap niya ang leche flan, ice cream at salad na talagang mga paborito niya ay talaga kahit ata magkasuka suka na siya ay hindi puwedeng hindi niya matikman ang mga ito. Kaya naman halos hindi na siya halos makakilos sa sobrang kabusugan. Grabe talaga ang mga pangyayari ngayong araw. Halos paborito ko ang mga hinain sa harap ko tapos sasabihin nito hindi niya daw alam ang mga pagkain na paborito kong kainin. “You enjoyed the food?” Tanung niya sa akin. “Obvious ba! Halos hindi na nga ako makahinga sa kabusugan pakiramdm ko parang malapit na akong bitayin. Tapos sinabi mo, kaya pinaluto mo lahat ng mga iyon dahil hindi mo alam ang paborito kong pagkain pero alam mo ba na lahat iyon ay gusto ko” Sagot ko dito. “Really Love! then we are meant to each other because they are also my favorites.” Nakangiting sagot nito sa kanya. “Hoy hindi Love ang pangalan ko, Toneth ok tawagin mo akong Toneth hindi Love.” Nakasimangot kong sita sa kanya. Pero lalo lang niya ako nginitian na nakakaloko. “Nope I preffer to call you Love and as your boss I command you to call me the same.” Sabi nito sa kanya. Kaya naman bigla na naman naningkit ang mga mata ko sa sinabi niya. “Mukha mo! Bakit naman kita tatawaging ng ganun? Bakit bf ba kita ha?” Nakapamewang na tanung ko sa kanya. “Nope I’m not, but I’m your husband to be.” Sagot nito sa kanya na lalong nagpakulo ng dugo. “Wow ha maluwag na talaga ang turnilyo mo sa ulo. Alam mo kulang lang yan sa kain. Sige kumain ka pa hihintayin kitang matapos, huwag kang magmadali para mahismasan ka naman.” Sagot niya dito. Habang ang binata naman ay nakingiti habang naiiling na nakatingin sa dalaga. “Time will come you will be my wife and the queen of my empire.” Sabi nito sa kanya. “Mukha mo! wife! wife! ka diyan! Kaw nga ay lubayan mo ako at Huwag ako ang pagtripan mo. Kung may problema ka willing akong makinig sa iyo kasi part iyon ng trabaho ko sa iyo.” Sagot niya dito. At nakita niyang nagkibit balikat si Dave sa mga sinabi niya. “Ay maalala ko nga pala. Diba hindi puwedeng hindi matutulog sa dorm ang mga scholar. Paano nga pala yung nasa contract na dapat dito ako magstay kapag may trabaho ako dito.” Tanung niya dito. Mahigpit kasing pinagbabawal na wala sa designated dorm ang under Valdez Scholarship dahil kasama ito sa mga rules and regulation ng foundation na pinirmahan nila during orientation. “For that I’ve already arranged it. As I’ve said, there is nothing to worry about. All is now settled. All you have to do is do your job and be nice yun lang.” Sabi nito sa akin. “Kung maka nice ka naman sa akin wagas, mabait naman ako noh! Siyempre kapag alam ko inaagrabyado ako aba hindi ako paapi at palaban ako.” Sabi niya. “I can see that. Anyway for the start. I’m sorry for my behavior in our first meeting. It just that they are some things happen that makes me upset then nagkataon pa na nasira yung paborito kong lollipop kaya naman ikaw ang napabungtongan ko ng galit.” Sabi nito sa kanya. Marunong din naman pala itong humingi ng sorry. Tao din pala ito akala ko Alien. “Hmmm sorry din kung nasusungitan kita. Kasi naman maging sensitive ka din kung sumosobra ka na sa mga sinasabi mo o hindi.” Sagot niya. “Yah I will take note of that. Anyway if your done let’s go. Ipapakita ko sa iyo at ihahatid na kita sa magigimg kuwarto mo dito sa bahay.” Sabi niya sa akin. “Sige para naman bumaba ang mga kinain ko.” Sagot ko. Kaya naman tumayo na ako at sumunod na ako sa kanyang lumabas ng dining area. Sa isip niya sana ay tama ang kanyang desisyon na magtrabaho dito, malaking halaga din ang 30,000 na kikitain ko kada 15 days. Makakaipon ako at makakatulong na din ako kina Inay at Itay.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD