PASILIP
Author’s Note / Warning: Ang kwentong ito (Who’s That Girl? : Between the Lines and Lies) ay naglalaman ng mga maselang tema tulad ng dark psychological abuse, domestic manipulation, emotional distress, at R-18 mature scenes, kabilang ang mga detalyadong romantic and sѐxual scenes not suited for all readers. Reader discretion is advised.
KATHERINE
Naramdaman ko ang pagbaon ng mga daliri niya sa magkabilang panga ko. Isang kamay lang, pero sapat na para maramdaman ko ang buong bigat ng galit niya.
"You fùcking leaving me… putang-ina, Katherine, huwag kang managinip nang gising dahil kamatayan lang ang makakapaghiwalay sa ating dalawa!"
Ang bawat salita ay may kasamang bagsik, habang ang mga mata niyang nanlilisik ay nakatitig sa akin nang diretso, parang itinatatak sa isip ko na sa kanya lang ako, na siya ang nagmamay-ari ng buong pagkatao ko.
"Parang awa mo na, James… pakawalan mo na 'ko," nanginginig kong pakiusap, basang-basa ng luha ang magkabilang pisngi ko. "Bakit mo ba ginagawa 'to? You clearly don't love me!"
Isang malamig at nakakapanindig-balahibong tawa ang pinakawalan ni James bago niya ako marahas na binitiwan, dahilan para mapaurong ako.
"Then what do you call all of this?" bulyaw niya. Ang boses ay umalingawngaw sa malawak naming sala. "This house? The cars? Jay's education? The life I gave you?"
Ikinumpas pa niya ang kanyang mga kamay, sabay ikot ng tingin sa buong kabahayan na para ipamukha sa akin kung ano siya, kung sino siya, kung anong buhay ang ibinigay niya sa akin, at sa oras na iwan ko siya, mawawala ang lahat ng ito.
Lumapit ulit siya, galit na galit habang dinuduro ako. "I already gave you everything! What else do you want?"
Pinaling-paling ko ang ulo ko. Sunod-sunod ang pagpatak ng mga luha ko, pero sa pagkakataong ito, wala nang kahit isang katiting na pagmamahal ang natitira sa puso ko para sa kanya, kundi sukdulang galit. Isang malaking kasinungalingan ang bawat salitang lumalabas sa labi niya.
"Everything? Nagpapatawa ka ba, James? Lahat ng sinusumbat mo sa akin ngayon... those weren't for me."
I don't care anymore, hindi na ko natatakot. Ang tanging gusto ko lang ay makawala sa pagsasamang puno ng kasinungalingan.
Namilog ang mga mata niya, may halong gulat at insulto sa mukha. "Excuse me? Those were for you, for our son!"
"Everything we have..." Nilibot ko ang tingin sa mga mamahaling dekorasyon at sa naglalakihang dingding ng bahay namin, bago ko ibinalik ang mga mata ko sa kanya. "...is nothing but a show."
Humakbang ako palapit sa kanya, hindi na natatakot sa talim ng titig niya.
"You wanted everyone to believe that you have the perfect family. The perfect wife. The perfect son. The perfect house. The perfect life!" sigaw ko sa mukha niya.
Napahigpit ang panga ni James. Kita ko ang paglabas ng mga ugat niya sa leeg. It seems he's controlling himself not to hurt me.
"Because we did have a perfect life!" Mariin niyang isinambit habang nakakayom ang mga kamao niya.
He wanted to hit me, so be it, mas maganda nga 'yon so I could sue him, para mas mapabilis ang pag-alis ko dito.
Umiling ako, ang boses ko ay bumaba sa isang mapait at malamig na bulong na mas masakit pa sa sigaw:
"No. You had the perfect image. There's a difference."
