Poyraz'ın öfkeyle başlattığı öpücük, Lavinya'nın mantığını bir anlığına rafa kaldırsa da, Lavinya ne ara ona kapıldığını bilmiyordu. Sadece Yıldırım yüzünden daha fazla Poyraz'la kötü olmak istemiyordu. Zaten çok daha büyük problemleri vardı; Poyraz'ın babasını yok etmek istemesi gibi. Bu yüzden ayrılmak istemişti. Ne kadar kötü olursa olsun ailesine karşı böyle bir hainlik içinde olamazdı.
Lavinya, Poyraz'ın dudaklarından zorlukla ayrıldı, nefes nefeseydi. Göğsü hızla inip kalkarken adamı omuzlarından itmeye çalıştı. Bu hareketine karşılık Poyraz'ın dudaklarının kenarı alaycı bir gülümsemeyle kıvrıldı.
"Bırak beni, Poyraz," dedi Lavinya, sesi titrekti ama kararlıydı.
Poyraz, Lavinya'nın bileğini bırakıp yüzünü avuçlarının içine aldı. Başparmaklarıyla yanaklarını okşarken gözleri Laviny
