“Ecdadını siktiklerim! Ulan ikinizi de aynı mezara üst üste gömmezsem adam değilim!” diye gürledi Poyraz ve direksiyona öyle bir yumruk geçirdi ki araba hafifçe yalpaladı.
Lavinya korkuyla yerinde sıçradı, gözleri kocaman açıldı. Kalbi hızla çarpıyor, nefesi boğazına düğümleniyordu.
Polat ise arka koltukta en ufak bir telaş göstermeden sigarasını yaktı, camı yarıya kadar indirdi. Dışarıdan giren rüzgâr saçlarını savururken, bakışlarındaki kayıtsızlık ortamın gerilimiyle tam bir tezat oluşturuyordu.
“Ne işin var lan senin o herifle hastanede?” diye öfkeyle kükredi Poyraz, gözleri Lavinya’ya dönmüştü.
Lavinya ise ne söyleyeceğini bilemeden gözlerini kocaman açtı. Şaşkınlık ve korku aynı anda yüzüne yerleşmişti.
Dudakları titreyerek aralandı, ama sesi çatallaşmadan konuşmaya çalıştı:
“N
