Lavinya, Poyraz’ın göğsüne daha da sokuldu, bacakları hala onunkiyle karmaşık bir şekilde iç içeydi. Yorgunluk ve yoğun hazdan arınmışlık, onu derin bir rahatlığa sürüklemişti. Gözleri kendiliğinden kapandı. Poyraz’ın göğsünün yükselip alçalması, onun için dünyanın en güvenli beşiğiydi. O an, Lavinya için sessiz bir zafer anıydı; tüm gardını indirmiş, sevdiği adamın şefkatli korumasına sığınmıştı.
Poyraz, Lavinya'nın ağırlığını ve huzur dolu nefesini göğsünde hissederken, gülümsedi. Kin bitmiş, meydan okuma kazanılmıştı. Geriye kalan tek şey, bu derin, sessiz bağlılıktı. Elini Lavinya’nın saçlarında sabit tuttu, huzurlu bir fısıltıyla mırıldandı: "Şimdi daha iyi oldu."
*****
Poyraz, Lavinya'nın yüzündeki huzurlu ifadeyi izlerken, içini dolduran o derin memnuniyet hissiyle gülümsedi. Kol
