Hannah and Echo left around four habang kami ni Habby at Zy ay naiwan sa café. They let me took a nap kaya sa table na may couch kami naupo. Hindi ko alam gaano katagal, pero when I woke up with a clearer head, sila na ang nagsabi na nagpaalam na sila Hannah at Echo at hindi na ako pinagising. I kind of miss the feeling of being drunk tapos tatambay sa coffee shop tapos excited umuwi bago lumiwanag at matutulog buong mag hanapon. I miss my teen and early twenty years. Pina re-heat ko ang americano ko na wala pa sa kalahati ang bawas. “Okay ka na ba?” Tanong ni Zy. Lumabas is Habby at may kausap sa cellphone nya. We can see him standing outside. Mukhang seryoso. I don’t know much about his other businesses but Habby is a no-nonsense person. If hindi mahalaga sa kanya, he wouldn’t give ti

