My fake wife 4
1450 Words
CHAPTER FOUR
ARTHUR GARCIA
"Goodmorning anak," bati ko kay Ice. Gising na ito.
Agad ko siyang tinabihan bumangon siya nagtatanong ang mga mata sa nakita niyang ayos ko.
"I'm living!" pagbibigay alam ko sa anak ko.
"You're living again?" tanong nito sa akin may lungkot sa mga mata.
"Two weeks lang mawawala si daddy, Anak."
Lalong lumungkot ang mukha nito matapos kong sabihin sa kaniya ang biglaang pag-alis ko para sa trabaho.
"Nandito naman si Ellyse eh," sabi ko.
Nagbigay ito ng liwanag sa mga mata niya nang marinig ang pangalan ni Ellyse.
"Is it okay.. to play with her dad?" tanong nito napangiti ako.
"Everything is okay, Son. You're in good hands I know."
"Talaga, Daddy?"
Niyakap ako ni Ice at alam ko dahil sa sobrang tuwa ito. Mabait na tao si Ellyse alam kong masyadong maaga pa para magtiwala rito. Pero naisip ko wala naman sigurong masamang ipagkatiwala sa kaniya si Ice. Dahil kung hindi siya mabuting tao hindi siya pagkakatiwalaan ni mommy at ipadala rito sa bahay namin.
"Talagang talaga, Anak."
"Thankyou, Daddy."
"Ellyse is smart and nice she will take good care of me I know."
"I know, Son," ginulo ko ang buhok nito.
"Let's go?" aya ko kay Ice.
Malelate na ako sa boarding flight ko.
He hold my hand agad kaming bumaba hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko but I'm excited to see Ellyse. Pagkatapos ng ginawa niyang paghalik sa akin ng 'di sadya.
"Goodmorning, Manang," bati ko sa katiwala naming abala sa kusina hinanap ng mga mata ko si Ellyse.
But I can't see her.
"Goodmorning, Arthur," ganting bati nito. Napalingon ako kay Ice na nanunuod ni cartoons sa T.V.
"Manang si Ellyse ho?" tanong ko kay manang.
"Hay naku, Anak. Hindi ko alam kong ano problema ng batang yon kagabi hindi makatulog tapos ngayon wala naman sa silid namin paggising."
Napakunot nuo ako hindi kaya may problema si Ellyse at hindi namin alam naisip ko.
"Sigi, Manang puntahan ko lang po sa quarter.."
Tumalima ako para puntahan si Ellyse. Sarado ang quarters kinatok ko ang nasa loob.
"Are you there, Ellyse?" tawag ko sa dalaga walang sagot mula dito.
"Ellyse? Alam kong nasa loob ka..."
ELLYSE RENOLLA.
Hindi ako kumikibo o nakuhang gumalaw natatakot na nahihiya ako kay Arthur.
"Lumabas ka na! Hindi kita papagalitan alam kong hindi mo sinasadya ginawa mo," narinig kong sabi nito sa dahon ng pinto. Lihim akong napabuntong-hininga sa kabang nararamdaman ko.
"Ellyse, please! Kailangan ka ni Ice aalis na ako," napakagat-labi ako ng marinig ko ang pangalan ni Ice. Nakayuko kong pinihit pabukas ang pinto nagulat ako ng hawakan niya magkabila kong pisngi.
"You don't have to worry. Everything is fine smile."
Nagkatinginan kami he smile at me pilit akong ngumiti.
"Lets go. Hinihintay kana ni Ice."
Nagpatiuna ito sa paglalakad.
Sumunod ako lihim kong pinagmasdan si Arthur napakaganda ng tindig nito lalaking-lalaki naisip ko.
"Ellyse," bungad ni Ice patakbo itong lumapit sa akin. Niyakap ako sa binti ko lumuhod ako para magpantay kaming dalawa.
"Hows your sleep, Ice?" tanong ko sa kaniyang pilit na iniiwas ang tingin kay Arthur.
"Very great, Ellyse," sagot nito sa akin na 'di nakuha ang mga ngiti sa labi nito.
"Tingin ko nga eh. Pogi mo kasi ngayon lalo."
"Of course. Mana po ako kay daddy."
Sabay kaming nagtaas ng tingin kay Arthur, na nakangiti sa aming dalawa.
"Tama na muna yan. I'm late we have to go."
"Sasama kaming maghatid sayo, Daddy?"
"Of course, Ice. Kung gusto rin ni Ellyse."
"Tara, Ellyse," aniya ni Ice sa akin.
"Magbibihis pa ako?" tanong ko kay Arthur nag aalangan kahit na maayos naman ang damit kong puting t-shirt at slacks na maong na binigay sa akin ni Aleng Dedeng na uniporme ko raw.
Lihim akong nakaramdam ng hiya nang pinagmasdan ako nito.
"Being simple is beautiful Ellyse."
Bahagya akong namula sa naging tugon niya sa akin.
"Let's go Ice?"
Kinuha ni Ice ang kamay nito sumunod siya sa dalawa hanggang sa parking lot.
Nasa parañaque lang ang place ni Arthur. Kinse minutos mula sa bahay nila hanggang sa paliparan. Wala kaming kibuan sa loob ng sasakyan.
"Daddy?"
"Yes, Son."
"Pag-uwi mo visit tayo kay lola sa hacienda."
"Sa Hacienda Fernanda?" sabat kong puno ng excitement.
"Yes, Ellyse."
"Do you want to go home, Ellyse?"
Nagkatinginan kami sa view mirror.
"Pag kasama ko kayo pag mamasyal kayo."
"But you will come back with us?"
Hinawakan ni Ice ang kamay ko tumingin siya sa aking nakikiusap.
"Oo, naman."
Maluwag itong ngumiti nang marinig ang sagot ko sa kaniya.
"Okay. Promise. Pagbalik ni daddy uuwi tayo hacienda."
"Yehey. Thankyou daddy thankyou, Ellyse."
"Welcome, Ice," sabay naming sambit ni Arthur.
He park his car pinagbuksan niya kami ng pinto ni Ice.
Unang beses kong nagawi sa paliparan namangha ako sa lawak ng lugar nakasunod lang ako sa dalawa. Pinagmasdan ko ang mga tao pag nadadaan si Arthur lahat halos nagbibigay galang sa binata napahinto sila sa isang opisina.
"Office of Pilot Arthur Garcia."
"Wait me here. Okay?" paalam nito sa amin ni Ice.
"Okey, Dad!"
Hinawakan ko si Ice ng pumasok sa loob si Arthur. Muling nagsarado ang pinto.
"Ice?"
Napalingon kami ni Ice sa napakagandang babaeng biglang dumating. Binitiwan ni Ice ang kamay ko at agad sinalubong ang umupong babae para yakapin si Ice.
"Tita Katrina,"
"How are you? Why are you here? Is it your dad here?" sunod-sunod nitong tanong sa bata.
"Yes, daddy is here, Tita," sagot ni Ice sa tanong nito. Ngumiti ito ng maluwag napatingin sa pinto ng opisina ni Arthur and then she look at me asking.
"Who is she? Your nanny?" Napalunok ako sa tanong nito sa bata. Ngumiti ako sa kaniya but she don't smile at me back.
"She is Ellyse. My dad and I friend." Pagpapakilala ni Ice.
Napaismid ito tumayo ang dalaga hinawakan sa kamay si Ice.
"Lets go to your dad, Honey."
"But he don't want me to disturb if his still in the office, Tita. He will get mad."
"No. Ako bahala sayo." Pinagmasdan ko lang sila. Sumulyap sa akin si Ice asking for help.
"Excuse me?" Lumingon ito sa gawi ko.
"Yes?" mataray na sagot nito sa akin.
"Iniwan ni Arthur si Ice rito. Dito daw namin siya hihintayin."
"And what your freaking care?"
"Sumusunod lang ako sa utos ng amo ko, Miss."
Tumaas ang kilay nito binitiwan ang kamay ni Ice para harapin ako.
"Kilala mo ba kong sino ako?" Panimula nito.
Sinalubong ko siya ng tingin baka si "Ellyse Renolla 'to"
"And what is my freaking care. If who are you?" sagot ko sa kanya.
"b***h!"
Akma sana akong sasampalin nito ng bumukas ang pinto ng opisina ni Arthur.
"Tita, No!"
"KATRINA!" Malakas na boses ni Arthur agad akong hinila nito mula sa dalaga.
"What are you trying to do?" galit na tanong ni Arthur dito.
"That girl is b***h Arthur!" sigaw ng babae.
Napatingin si Arthur sa paligid marami ng empleyado ang nakiki-tsismis sa nakikitang tagpo sa kanila.
Lumingon sa akin si Arthur. Asking me if I'm okay, muli nitong nilingon ang babae.
"That girl is b***h. She don't know me? Pathetic!" muling bulyaw nito sa akin napatingin ako sa kamay kong pinagdaup ni Arthur ang kamay naming dalawa.
"This girl is mine Katrina!" malakas at klarong sabi ni Arthur sa dalagang nabigla.
"This girl is my wife-to-be Katrina." Nabigla ako sa sinabi ni Arthur na alam kong sinabi niya lang yon dahil sa babaeng kaharap namin.
"So. Stay out of her life and stay out of our life! SHE IS MINE! Naiintindihan mo?"
Mas lalong humigpit ang paghawak nito sa kamay ko and I really love the feeling na hahawakan ang kamay mo ng isang taong lihim mong pinapangarap.
Walang nagawa si Katrina tumalikod ito at nagmadaling umalis mula sa amin. Binitiwan ni Arthur ang kamay ko oras na para magising ako sa katotohanang lahat ng sinabi niya biro lang. Binalingan nito si Ice.
"Aalis na si, Daddy," aniya nito.
"Thankyou for saving Ellyse." Si Ice.
Tumingin sa'kin si Arthur nakangiti.
"She want her to be your mom. Right?" narinig kong tanong nito kay Ice.
"Yes, Dad!"
"So from now on she will be your mom, Ice."
"Really, Daddy?" Tila hindi makapaniwalang tanong ng bata. Tumango-tango ito, muli akong hinarap ni Arthur.
"I'll be back just wait me..."
Napayuko ako nakaramdam ng bolta-boltahing kuryente ng hawakan niya muli ang kamay ko.
"See you again, Ellyse," bulong ni Arthur matapos akong kintalan ng pinong halik sa nuo ko.
Tumalima ito hila-hila ang maliit nitong maleta.
"See you again, Arthur," piping bulong ko sa sarili ko pilit na ngumiti sa kawalan.
Hindi ininda ang tagpong kanina lang tungkol sa babaeng sa isang tabi may galit sa mga mata akongtinitingnan.
- Writer
