Pia's POV
Tahimik lang akong nakasunod sa kanila habang naglalakad kami papunta sa coffee shop. Balak kasi nilang mag-usap at hindi ko alam kung bakit kailangan pa na kasama ako.
Ramdam ko ang pagsikip ng dibdib ko lalo pa at nagtatawanan ang dalawa habang ako, nandito lang sa likod nila na para bang isang tuta na nawalan na ng saysay.
Dumiretso ako papunta sa cr pagkapasok pa lang sa coffee shop. Napabuntong hininga na lang ako at napakapit sa pader.
Hindi ko na napigilan pa at tumulo ang mga luha sa aking magkabilang pisngi. Hindi ko akalain na babalik na naman ang mga alaala ng nakaraan sa isang iglap.
Bakit ba sa tuwing nararanasan ko ng maging masaya atsaka naman darating yung mga ganitong pagkakataon kung saan magiging isang talunan na naman ako?
Napabuntong hininga na lang ak
