The Girl Who Owned Me

Chapter 6

Kinabukasan maaga akong gumising para mag ayos na ng maka uwi na ako sa bahay.

Tinawagan ko muna ang mga staff ko na sila muna ang bahala sa resto dahil hindi nga ako nakatulog ng maayos kagabi dahil sa pesting nagnakaw ng halik sakin.

Lumabas na ako ng clinic at nag lakad papuntang sakayan ng bus medyo may kalayuan pero kaya naman lakarin. Sumakay ako ng alabang bus at pagdating ko ng bahay dumeritso agad ako sa kwarto ko para matulog.

Nagising ako sa tunog mula sa cellphone ko.alarm clock ko lang pala yon at medyo mahaba din ang tulog ko.bumangon na ako ang nag ayos para bumiyahe na naman pa ortigas.alas dos na ng hapon kaya medyo mainit na.sumakay ako ng trisikol pa puntang terminal ng bus.pagdating ko sa resto madami pa ring kumakain.

“Kumusta kayo dito?” Bumgad ko sa mga staff ko.

“Okay naman po chef,medyo madami tsyong costumer ngayon at isa na yon yong isang gropo andoon,mga doctors yata sila”sagot ni Raquel ang head waitress ko.sinundan ko ng tingin ang tinuro niya at laking gulat ko na nakatingin sakin ang isang lalaki,teka familiar sakin ang mukha na yon?hmmm wait?holly s**t!!! Siya yon!bigla nalang akong nainis.kamaway pa siya sakin saka ngumiti pero sinamangutan ko lang saka ako tumalikod para pumasok sa loob ng opisina ko.nakakainis bakit sa dinami dami ng restaurant dito pa talaga sila kumain?

——

—-

Dahil sa hang over kagabi kaya di ako pumasok.pero nabulahaw naman ako ng mga kaibigan ko.si Nico galing pang New York at si Tyler naman galing Boston.dati ko silang kaklase sa med school at si Henry naman nakasama ko siya noon nag ojt kaya. Pawang mga half pinoy kaming apat.kaya kami siguro nagkakasundo dahil pareho kami ng hilig.aside sa pagiging doctor namin mahilig din kami sa cars.

“Dud is there anything to eat here?” Ani ni Henry ng mag halungkat ito sa ref ko.

“Naahh,ì don’t cook anymore,busy sa work” sagot ko.

“Then let’s go somewhere,I’m starving!” Reklamo ni Nico.

“Alright,give me one sec maligo lang ako” sabi ko sa kanila.

Paglabas ko busy silang tatlo sa kanya kanya nilang cellphone.

“Let’s go?” Ani ko.

“Mga dud lets try this resto nearby,looks like new and it says here they serve international cuisine”ani ni Hsnry. Basta sa pagkain talaga masiba ang isang to.

“Okay let’s go.” Tumayo na si nico at Tyler.nasa labas na kami ng condo ko ng mag salita si Henry,

“Its 1 block away from here mga bro. Kaya mag lakad nalang tayo.” Ani niya psro nag reklamo ang dalawa.

“Its too hot to walk kaya.”si Nico.

“Its fine with me so i can get a little bit tan skin” si tyler.

“Let’s go,” ani ko at nauna ng naglakad,alam ko yan resto na sinasabi nila dahil minsan na akong nakakain doon at masasabi kong masarap ang food nila.maliban sa food may mga dessert din sila na naka display sa loob.

Pagdating namin sinalubong kami ng isang waitress.

“Good afternoon sir!”

“Good afternoon,table for 4 please?” Si tyler.

“This way sir” turo samin ng waitress,binigyan niya kami ng menu at nag order na nga ang mga kasama ko.

“Wow this is what I was talking about!! Hmmmm delicious!” Ani ni henry kaya natawa si Nico.

“Dud you should find a girl knows how to cook” si nico to tyler.

“Good idea bro, may be I should ask who is the cook?” Pabiro sabi ni tyler.

“That’s malabo dud.what if taken na pala ang cook or lalaki?” Pabiro sabi ni Nico.

“Yeah your right!” Nag apir pa kami ni Henry sabay tawa.masayao kaming nag kwentuhan ng kung ano ano lang.mayamaya may lumapit na naman waitress samin.

“Hello po mga sir,mukha pong first time niyo po sa resto namin kaya meron po kaming free taste sa aming dessert po” ani niya at nilapag samin ang katamtamang hiwa ng cakes and few cupcakes.

“Yes,first time namin.” Si nico.

“Thanks po ate” si tyler ngumiti naman ang waitress sa kanya.kinuha ko ang cupcake na may brown toppings,hmmmm masarap siya at parang natikman ko na to dati?kapareho talaga ang lasa ng gawa ng mahal ko,

“Umm excuse me miss?”tawag ko sa nag bigay ng desserts samin.

“Yes po sir?”

“Sino po ang gumagawa nito kung ok lang?” Tanong ko.

“Ah yan po? Yong may ari po mismo ng resto si chef Eloi po”saggot niya mas lalo naman akong na curios sa pangalan niya tunog lalaki.

“Chef Eloi?” Ani ko.tumango naman siya.

“Opo,masarap po ano?” Nakangiti niyang tanong sakin.

“Oo nga po eh.andiyan ba siya?” Natanong ko bigla.

“Ah wala po baka mamaya pa po yon darating kasi puyat po yon kagabi sa event” daldal ng waitress.

“Ah ganon ba paki sabi masarap yong dessert” ani ko nalang medyo disappointed kasi akala ko makikita ko na kung sino may gawa ng cupcakes.siguro nagkataon lang na pareho ang lasa?.

Patapos na kami sa aming dessert ng may pumasok na isang babae at halos di ako makahinga ng matitigan ko ang mukha niya.ohh God dinadaya na naman ba ako ng mga mata ko?lumapit siya doon sa kausapa namin kaninang waitress at nakipag usap siya na may ngiti sa labi.ang bilis naman ng t***k ng puso ko sa di malamang dahilan.napatingin siya sa gawi namin kaya di ko napigilan itaas ang kamay para kumaway pero imbes na ngumiti pabalik at sumimangot siya saka ako inirapan at tumalikod papasok sa loob.so ibig bang sabihin na dito siya nag ta-trabaho?kaya ba kapareho ang lasa ng kinain kong cupcakes?

Kahit tapos na kaming lahat parang ayaw ko pang umalis kami.kaya humingi nalang ako ng kape kahit bihira naman akong magkape.pero naubos ko nalang ang kape wala man lang akong nakita ni anino niya kaya umalis akong masama ang loob.

——

———

Kitang kita ko dito sa salamin na palagi siyang nakatingin kung saan ako kanina tumayo.nag tagal pa sila ng isang oras.ngayon naalala ko na kung sino siya.siya yong doctor noon sa pangasinan at siya din yong nagnakaw ng halik sakin kagabi.wala sa sarili akong napahawak sa labi ko at inalala ang nangyari kagabi.

“Haaaay erase erase Eloisa!!!” Kastigo ko sa sarili ko.mayamaya may kumatok si Raquel pala.

“Chef ito na po ang order natin bukas,nabigay ko na po sa cook natin ang iba pa,”ani niya sabay abot sakin ng redbook.

“Thanks Raquel”sagot ko.

“Sige lalabas na po ako” paalam niya. Tiningnan ko naman ang mga order para bukas.

Hindi ko namalayan ang oras at alas otso na pala.lumabas ako para makita ang iba pang kailangan para bukas.

“Chef,may isa po tayong costumer gusto ka daw po makausap.nasa may vip seat po siya naka upo” ani ng isa kong waiter.

“Ok” ani ko.dumaan muna ako sa opisina para tingnan kung presentable ba ang itsura ko.inayos ko ang suot kung hat at buhok ko para maging malinis tingnan at saka na ako nag lakad papunta sa sinabi ng waiter ko.

Nakita ko na nakatalikod at nakatingala ang isang lalaki sa kisame.napatingin ako sa mesa merong isang in can beer at isang box ng 6pcs na cupcakes na nasa tabi ng cellphone niya.tumikhim ako para makuha ko ang attention niya.

“Ahem, excuse me po sir? Gusto niyo daw po akong makausap?” Ani ko,bigla naman siyang gumalaw at muntik pa siyang mahulog sa upoan pero nagulat ako kung sino ang nag hahanap sakin.

“Yes” medyo paos pa ang boses,napalunok tuloy ako ng laway dahil mataman siyang nakatitig sakin.

“May problema po ba sir?” Pinilit kung maging pormal ang boses .

“Yeah,have a seat mue amor este miss?” Nakangisi niyang sabi kaya kumulo ang dugo ko.

“There’s no need for me to seat sir, you can tell me what is it ?” Udyok ko pa.

“Hmmmmm,nothing really,I just want to see you” ani niya na nagpabilis ng t***k ng puso ko.kaya wala sa sarili napahawak ako sa dibdib ko.

“Sorry sir, pero wala po yon sa menu namin” ani ko narinig ko naman na napa tsk siya.pinilig ko ang ulo ko para i compose ang sarili sa inis at letsing t***k ng puso ko na di ko maintindihan kung bakit.

“Finally nagkita ulit tayo,its been how long?” Sabi niya na pabitin, “three years?hmmmm” ani niya ulit.

“Kung wala na po kayong ibang sasabihin aalis na po ako.”paalam ko sabay talikod.

“Is that how you treat your costumer ms Eloisa Astrim Carreira?” Napahinto naman ako sa pagsambit niya sa buong pangalan ko.paano niya nalaman yon? Humarap ako ulit sa kanya na nag aapoy na mata.

“With all due respect sir, unang una akala ko may kailangan kayong e discuss sakin,pangalawa kung wala naman kayong seryuso bagay na gustong sabihin hindi ko na po yon problema at pangatlo——grrrr never mind” inis kong sabi sabay walk out sana pero bigla niya akong hinila sa kamay kaya sa sobrang lakas ng pagkakahila niya muntik na akong bumagsak sa lamesa kung di nga lang maagap ang mga kamay niya para saluhin ako.halos magka dikit na ang mga mukha namin dahil sa sobrang lapit.

“Let me remind you mue amor na you almost broke my future last night.and because of what you did i will ask for compensation from you” ani niya kaya nagulat ako dahil pinaalala na naman niya sakin ang nangyari kagabi .

“Let me go,” waksi ko sa mga kamay niya na nakahawak sa baywang at braso ko.

“Not so fast sweetheart,”halos pabulong niyang sabi at mas lalo pang nilapit ang mukha niya sa mukha ko kaya nagkadikit na halos ang mga ilong namin.amoy na amoy ko ang beer na ininom niya at ang aftershave na gamit niya.

“I really want to taste this lips again but I can wait for another time” ani niya saka niya ako binitawan na nakangisi.kinalma ko naman ang sarili ko sa sobr inis at kaba.

“Sorry to disappoint you but there’s no more next time,never!” Saka ko na siya tinalikuran.hindi ko nga pinansin ang pagtawag sakin ng isa kung staff deri-deritso lang ako sa opisina.