CHAPTER 25
Days passed, I didn’t hear anything from Alec. I’m trying my best not to be upset about the thought of him, but I guess, I can’t do it.
I remember that night that I reached him out, I texted him asking if he’s alright but I’m left with no reply, no answers and no anything.
Kung kailan, sigurado na ako, kung kailan handa na akong sabihin sa kanya ang tatlong salitang iyon. Ngunit sa palagay ko ay hindi pa ito ang tamang pagkakataon.
Iniisip ko na, baka ako rin ‘yong may problema kasi masyado akong umasa at naghangad sa kanya. Akala ko kasi ay espesyal na rin ang trato n’ya sa’kin. Ayaw ko s’yang sisihin dahil ako naman din ‘yong nagbigay ng kahulugan sa mga kilos at inaakto n’ya.
Hindi naging ganoon kaayos ang pag-uusap naming dalawa, matapos lang kasing matanggap nito
