CHAPTER 21
“Lyanne, kumalma ka. Si Alec lang ‘yon.”
Nakaharap ako ngayon sa salamin at bahagya kong kinukulot ang laylayan ng unat kong buhok. Pinapaalalahanan ko ang sarili. Traydor pa naman ang bibig ko at minsan ay hindi ko napapansing nadudulas ako sa mga sinasabi ko na dapat ay nasa isipan ko lamang.
“Basta act normal lang, tama, tama. Pag nakita ko na s’ya e, di, hinga nang malalim.” Ngayon pa lang ay kinakastigo ko na ang sarili. Simula nang aminin ko kagabi sa sarili, pati na rin kay Sheena at Gail na talagang gusto ko si Alec ay parang mas lalo lang lumala ang feelings ko. Sabi rin ni Sheena ay mentras itinatanggi ko raw kasi ay lalo lang na lalalim ang nararamdaman ko, pero bakit gano’n kahit naman ngayong inamin ko ay mas lalo lang din itong tumindi?
Napabuntong hining
