Hidden Pleasure (Taglish) (Book 2)

Chapter 11

"Kuya?" mahinang at gulat kong naiusal na hindi ko alam kung narinig ng katabi ko at ng kaharap ko.

"Kuya who?" may pagtataka sa boses na balik tanong ni Rence sa akin habang nakapulupot pa rin ang isang braso niya sa bewang ko. "Who do you mean by that, babe?"

"Babe?" napaiwas ako ng tingin sa kaharap dahil maririnig sa boses nito at makikita sa mukha nito na nagtataka rin ito.

"Care to tell me, Iria?" napabaling naman ang tingin ko kay Rence na mula sa gulat na mga mata ay naging matalim na dahil hindi ko pa rin nakakalimutan ang hindi niya pagsabi sa akin. "I'm confused as hell why are you glaring and angry at me, sweetie"

"Shut up, you dimwit! Akala mo makakaligtas ka mamaya pag-uwi natin? Think again" I hissed at him.

Marahas at malalim na buntong hininga ang pinakawalan nito dahil sa prustasyon na makikita sa kaniyang mukha. Ginulo nito ang buhok niyang nakaayos kanina at tumingin sa harap namin na hindi na makikitaan ng emosyon ang kaniyang mukha at mga mata na ikinabuntong hininga ko na rin.

"Iria, where have you been? I looked for you everywhere but I can't tract you" nabalik ang tingin ko sa harapan namin at naramdaman ko ang pagbilis ng t***k ng puso ko dahil sa kaban aking nararamdaman sa taong ilang buwan ko rin ulit nakita.

"He didn't tell you, did he?" may kabang tanong ko sa kaniya at kinagat ang akingpang-ibabang labi dahil nararamdaman ko itong nanginginig.

"Pumunta ako sa penthouse ni Reece para sana dalawin ka pero wala ng tao roon at hindi na rin kita macontact" humakbang ito ng isa papalapit sa akin pero nanatili lang akong nakatayo sa kinatatayuan ko. "I also went to your apartment but you weren't there. Where did you go?"

"Answer me, Rui. He didn't tell you what happen?" balik tanong ko sa kaniya.

"He didn't tell me a thing because he is a mess and wrecked until now, Iria"

"What?" hindi makapaniwala kong usal sa kaniya.

"Hindi ko alam kung anong nangyayari sa kaniya but based on what he's doing, I guess it's because you left" umiling ito sa akin na parang disappointed ito sa akin. And why would he?

"It's not my fault, Rui kung bakit ganiyan siya ngayon" wala ng buhay ang boses ko and I looked at him blankly. "He made his choice and I can't stand that choice"

"What choice, Iria?"

"You don't have to know" I said with finality and dismissing the topic and our talk.

Hindi ko na kaya pang pag-usapan ang tapos na. And what will I do? Natapos na iyon at matagal na. He can't just tell me to talk to him about what happen to his friend because up until now, it still hurt me.

"I need to know, Iria! My friend is a mess because of you!" napaatras ako ng isang hakbang dahil sa pagtaas ng boses nito sa akin.

"Don't you dare talk to her like that!" galit na angil naman ni Rence sa tabi ko na kanina pa tahimik pero ng dahil sa pagtaas ng boses ni Rui sa akin ay sumabat na ito.

"And who are you? Her customer for a month?" Rui snapped and I felt a pang in my chest.

He really sees me as a w***e, did he? Akala ko magkaibigan kami? Akala ko iba ang tingin niya sa akin? Then why is he saying this? My sights become blurry as the pain in my chest tighten my heart and I had a hard time breathing now.

"You know nothing so shut the f**k up!" Rence grip tightens in my hips as I feel his anger towards Rui who is now heaving deeply. Tumataas baba na rin ang dibdib nito tulad kay Rence.

"Am I right, Iria? I didn't know that you made it for you to have a luxurious life" his venomous words pierce my heart as it like a bullet that made a whole in it.

"You're right. I am a w***e and I make it a living for me to have a luxurious life" I smiled at him bitterly and I saw how his gaze softens as he holds my gaze.

Isa-isa ng dumaloy ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan. Marahas akong bumuntong hininga at pinahid ang mga luhang ayaw tumigil sa pagdaloy.

"Iria, I didn't –"

"Isang akong bayarang babae at nagpapainit ng mga gabi ng mga lalaking naghahanap. If you want my service, just chat me. Please excuse us" pagputol ko sa gusto nitong sabihin at humakbang na papunta sa elevator na kanina pa nakabukas at palampas sa kaniya.

Nang sandaling nakapasok na kami sa elevator at sumara ito ay hindi ko na napigilan ang hikbing kanina pa gustong kumawala. Ang sakit. Sobrang sakit na ang taong akala kong hindi ako pag-iisipan na isa akong bayarang babae ay gano'n din pala ang naiisip sa akin dahil sa pag-iwan ko sa kaibigan nitong isang sinungaling. Naramdaman ko ang paghila na ginawa ni Rence sa bewang ko at naramdaman ko ang mainit na hatid ng yakap nito sa akin. Hinaplos nito ang likod ko na sinasabing nandiyan lang siya at hindi niya ako iiwan.

"Pupunta pa ba tayo kay mommy?" mahina ang boses nitong tanong sa akin.

Umiling lang ako habang nakatago pa rin ang mukha ko sa dibdib nito. I don't want Tita Clara to see me like this. Not in this state of mine.

"Okay. Didiretso na lang tayo pauwi sa condo. Any food you want to eat, babe?" he rested his chin in my head as he hold me closer to him. "I'll cook for you"

"You're tired" mahina at garalgal ang boses kong ani. "We can do take out"

"Anything in mind?"

"Pizza, ice cream and fries. I'm craving for it" narinig ko ang mahina nitong pagtawa.

"Bawal sa'yo ang pizza at fries, babe" dahil sa sinabi niya, kumalas ako sa yakap nito at ngumuso sa kaniya na ikinatawa pa niya lalo.

"But baby wants it. Please, babe?" pagmamakaawa ko sa kaniya habang nakanguso pa rin. "Just for today. Please?" I gave him my sweetest smile that I know that he can't resist.

And I was right. Napatalon ako dahil sa saya ng magtagumpay ako sa pagpayag niya sa gusto kong kainin ngayon. Agad naman ulit itong humawak sa magkabila kong bewang gamit ang kaniyang dalawang kamay at sinamaan ako ng tingin. Nag peace sign ako sa kaniya at ngumiti ng alanganin.

"Don't jump, Iria!" may inis sa boses nitong ani at hinapit ako gamit ang kanan niyang braso papalapit sa kaniya at gamit ang kaliwa ay pinunasan nito ang pisngi kong basa ng luha dahil sa pag-iyak ko kanina.

Our eyes locked but I don't feel anything towards him. Yes, I love him but as a friend and an older brother. No more and no less. At gano'n din naman siya sa akin. We smiled at each other and we didn't know that the elevator had already open and everyone outside is looking at us in awe and envy in their eyes. Especially the nurses and some doctors.

Sabay kaming natawa at umayos ng tayo habang hindi niya inaalis ang isang braso sa bewang ko. I smiled at our 'audience' as we take our leave out of their building.

"We really look good together, do we?" may ngiti sa mga labing tanong niya sa akin habang naglalakad na kami papalapit sa kaniya kotse.

"The look in their eyes tells me" nakangiti ko na ring sagot sa kaniya. "I feel so tired and hungry already" pagmamaktol nang binuksan na nito ang passenger seat ng kaniyang kotse at agad naman akong pumasok.

Hinintay ko muna siyang makapasok sa driver's seat bago ko inayos ang seat belt ko.

"Ano ba ang ginawa mo sa office ni mommy at ganiyan ka kapagod?" tanong niya at pinaandar na ang makita ng kotse at minaobra na ito papalabas ng parking lot.

"She tours me in her department and in some ward. Pinakilala sa ibang doctors and nurses" kibit balikat kong sagot at inayos ang upuan ko para makalean ako ng maayos. "Your staffs are friendly and good. I like them" ipinikit ko ang mga mata ko dahil sa pagod na nararamdaman.

Ganito ba talaga kapag buntis? Madaling mapagod?

"Nakaabot ba kayo ng fifth floor? I know mom. Hindi ka niya hahayaang hindi mo malibot ang buong building" napangiti ako dahil kilalang kilala niya ang mommy niya. And at the same time, sadness and sorrow erupted in my heart because I missed my mom so much. "Babe, you can sleep if you're that tired, you know"

"Hmm" ang tanging nasagot ko na lang dahil unti-unti na akong kinain ng pagod at antok.

Isang madilim na kwarto ang bumungad sa aking paningin noong oras na iminulat ko ang aking mga mata. Nasaan ako? Bakit ang dilim?

"You're awake" napatingin ako sa direksyon kung saan nanggaling ang boses.

I narrowed my eyes dahil hindi ko makita o maaninag ang taong nakatayo sa harap ng nakabukas ng pinto at puno ng liwanag ang likod nito.

"Who are you?" ang unang mga salita na lumabas sa mga labi ko. Hindi naman ako nakakaramdam ng kaba o takot sa kung sino man ang taong ito. And I don't know why. "Nasaan ako?"

I tried to sit up but there is something around my wrist and ankles that I didn't knew I was trap. At doon na nagsimula ang pagbilis ng t***k ng puso ko. Bakit ako nakagapos? Anong gagawin niya sa akin? Sinubukan kong kalasin ang nakagapos sa aking mga kamay pero hindi ko magawa.

"Huwag mo ng subukan pang kumawala, Iria dahil hindi ka na makakaalis pa" naramdaman ko ang pagtaas ng mga balahibo sa batok ko ng marinig ko ang nakakapanindig balahibo nitong boses. "You are mine, love. You are only mine"

"NO!" habol ang hininga kong sigaw at isa-isa na namang dumaloy ang mga luha sa aking magkabilang pisngi dahil sa isang masamang panaginip.

"Hey. It's okay. It's okay. You're fine" naramdaman ko ang isang haplos sa aking pisngi kaya napapikit ako at pinilit na ikalma ang sarili dahil sa aking naging panaginip. "It's just a dream, babe. It's just a dream"

"I-it feels so real and the man, Rence. I didn't saw his face" nanginginig kong saad kaya niyakap niya ako at hinagod ang likod ko habang nasa batok ko naman ang isang kamay niya.

"Shh. You're safe. No one can harm you" pag-aalo nito sa akin dahil hindi ko pa rin mapigilan ang mga luha sa aking mga mata.

"He'll get me. Kukunin niya ako at ikukulong ulit. Ayoko ng gano'n, Rence. Ayoko ng makulong ulit sa isang madilim na kwarto"

"Hindi ako papayag na kunin ka niya, okay? Tahan na, sweetie" he softly pushed me and cup my face using his two big hands and wipe my tears away. "I'll protect you, babe. Always"

-courageousbeast