Hidden Pleasure (Taglish) (Book 2)

Chapter 9

Napapakanta na lang ako habang nakaupo sa passenger seat ng kotse ni Rence at nasa daan na kami papunta sa hospital nila.

"Everything's gonna be alright

Everything's gonna be okay

It's gonna be a good, good life

That's what my therapist say

Everything's gonna be alright

Everything's gonna be just fine

It's gonna be a good, good life"

Napapahead bang na lang ako sa sarili kong kanta na dahilan para marinig ko ang mahinang pagtawa ni Rence na nasa kalsada pa rin ang tingin. Napapangiti na rin ako habang kumakanta. I feel free while singing out loud with my hearts contents.

"I'm a mess, I'm a loser

I'm a hater, I'm a user

I'm a mess for your love, it ain't new

I'm obsessed, I'm embarrassed

I don't trust no one around us

I'm a mess for your love, it ain't new

Ooh, ah, ooh, ah, ooh, ah

Ooh, ah, ooh, ah, ooh, ah"

Napatigil ako sa pagkanta at inilibot ang tinging sa labas ng kotse at nakita ang isang limang palapag na building na kulay puti at may mga blue linings sa gilid nito.

"Gomez Hospital" basa ko sa malaking pangalan na nakalagay sa gitna ng mataas na gusali. "Nasa office na niya ba si Tita?" dumako na ang tingin ko kay Rence ng tuluyan na nitong napatay ang makina ng sasakyan.

"Probably" kibit balikat niyang sagot bago tumingin sa wrist watch niya para tignan ang oras. "She's in the ER now, checking some of her patients" at kinalas na nito ang seatbelt at gano'n din ang ginawa ko bago kami sabay na lumabas ng kotse at naglakad papasok ng hospital nila.

When we reach the hospital entrance, Rence immediately wrap his arms around my waist that gives my body a little warm. Curious looks from their nurses and some people around was with us while we walk the hallway to go to the Emergency Room where Tita Clara will be by this hour.

Naramdaman ko ang paghigpit ng kapit ni Rence sa bewang ko sa hindi ko alam na dahilan. I looked at him questionably and confused but he just walked straight and his gaze are in front of us. Nagkibit balikat na lang ako at ibinalik ang tingin patungo sa harap. Hindi pa man kami masyadong nakakalapit sa ER ay narinig ko na ang matinis at masayang boses ni Tita Clara na tumatakbo patungo sa kinaroroonan namin.

Tumigil naman kami ni Rence sa paglalakad at hinintay na lang si Tita na makarating sa amin. Rence hand rested in the small of my backs as Tita Clara hugs me tightly that I almost choked. Natatawa ko namang ibinalik ang yakap niya bago ito kumalas at inipit ang mukha ko sa mga kamay niya.

"I missed you so much, Iria!" and then she kiss my cheeks.

"I missed you too, tita" may masayang ngiti kong usal sa kaniya na mas lalong nagpalapad ng kaniyang mga ngiti.

"I told you to call me mom! Parang anak na rin kaya kita" nakasimangot na ito ngayon na ikinatawa ko ng mahina.

"Tita, hindi kasi ako sanay. Sorry po" hinging paumanhin ko sa kaniya.

"Mom, your son is here too" rinig kong saad ng katabi ko kaya sabay kami ni Tita Clara na tumingin sa kaniya at nakitang nakakunot na ang noo nito. "I feel like she's your real child and not me"

Sabay kaming natawa ni Tita sa kaemotan ni Rence na ikinasimangot niya naman. Napailing na lang ako sa kaniya kaya nang dumako sa akin ang tingin siya ay sinamaan ako nito ng tingin na dahilan para nginisihan ko ito.

"She's my real child, though" napatingin naman ako ka Tita Clara dahil sa sinabi nito and she winked at me like she has something wicked in her mind. "And you, kiddo, I don't know you anymore than before"

Lihim naman akong napailing dahil sa gusto niyang mangyari. Tita and her playful mind.

"What do you mean by that?" his brows furrowed as his stare went to his mom. "Are you abandoning me now? And it's because of her?"

"I didn't say anything about it" kibit balikat namang sagot ni Tita. "Let's go to my office, hija. Leave him here" inangkla nito ang kanang braso niya sa kaliwang braso ko at hinila ako papalayo kay Rence na hindi mo alam kung binagsakan ng mundo o inagawan siya ng candy.

"I bet he'll come in one... two... three" at hindi nga ako nagkamali dahil naramdaman ko ang kaliwang braso nitong pumulupot sa bewang ko na parang ayaw na niya akong binatawan pa. "Told you, Tita"

"Oh come on. You're too possessive for her, Clarence. I hope that this woman won't be tired of that attitude of yours" Tita rolled her eyes at her son na wala namang pakialam sa sinabi niya at diretso lang ang tingin sa harap na parang may magandang tanawin dito.

Habang tinatahak namin ang daan papunta sa office ni Tita Clara ay hindi nakaligtas sa aking pandinig ang mga pinag-uusapan ng mga nurses at ibang staff ng kanilang hospital.

"Girlfriend 'yan ni Doc. Clarence?"

"Fiancee na nga ata. Pinapatawag ng mommy ni Doktora e"

"Ang ganda niya"

"Para siyang diyosa"

"The Delcena Empire Heiress"

"Kilala mo?"

"Oo. Kalat na kalat ang picture at article niya sa internet. Engage na sila ni Doc."

"Paano mo nalamang engage na sila?"

"They were spotted entering Doc. Clarence's condo with groceries with them and smiling with each other. Ang cute at perfect nga nila sa isa't isa"

"Oh my god! Kaya pala maagang umuuwi minsan si Doc?"

"May picture rin akong nakita na magkayakap silang dalawa at humalik si Doc. sa noo niya. Ang sweet nga e"

Napatigil ako sa paglalakad dahil sa huling narinig na naging dahilan para mapatigil din ang dalawang kasama ko. Ramdam ko naman ang nagtatakang mga tingin nila pero nakakunot lang ang noo ko dahil sa narinig. Where did they saw the pictures? And who uploaded it?

"Is there a problem, babe?" rinig kong tanong ni Rence pero hindi ko ito pinansin.

Is it the reason why dad knew where to find me from hiding from him since the charity ball? Kaya ba nakita ko siya kahapon sa basement ng building ng condo ni Rence? What the freaking hell? Ano na lang kaya ang sasabihin ni Ivan kapag nakita at nahanap ko na siya at sa nakita niyang mga pictures namin ni Rence?

"Hear that? He called her babe"

"Confirm nga"

Napabuntong hininga na lang ako dahil sa mga naisip at narinig. I should prevent myself in stress. Hindi makakabuti kay baby ang stress.

"Sweetie, are you okay? Need something?" ang nag-aalala at malamyos na boses ni Rence ang tuluyang nagpadako ng tingin ko sa kaniya.

I smiled at him and shake my head. "I'm fine. Let's go?"

"You sure?" paninigurado nito na ikinatango ko.

"Children, come on! We'll talk in my office" hindi niya pinansin ang sinabi ni Tita na hindi ko alam na nauna na pala sa amin sa paglalakad.

"Go with mom. I'll check you up after my rounds" tumango lang ulit ako sa kaniya dahil hindi ko alam kung ano pa ang dapat kong sabihin.

He takes his suit off at agad na inilagay sa balikat ko para matabunan ang likod kong kita dahil sa backless ang suot kong dress. Bago ito umalis sa harap ko ay humalik muna ito sa noo ko na ikinatili ng ibang nurse na nanonood sa bawat galaw namin. Lihim akong napairap dahil doon.

"Remember what I told you, Iria" seryoso nitong ani at matiim na tumitig sa akin.

"Yes, babe. Loud and clear" I kiss his cheeks and turn my back at him as I wave my hand. "I'll be in your office later" huli kong saad at hindi na siya hinintay pang sumagot at naglakad na ako papalapit kay Tita Clara na may malaki at masayang ngiti sa kaniyang mga labi.

"You look good together, hija" paunang pambungad ni Tita sa akin nang makalapit na ako sa kaniya. "But I know what's between you two" mahinang bulong nito sa akin na nagpatawa sa akin ng mahina. "And let them think that you and Rence are a real thing"

"Why would you want that, Tita? Hindi makakahanap ng girldfriend 'yang anak mo" natatawa kong pabulong na tanong sa kaniya. Mahirap na at baka marinig kami at malamang hindi naman pala totoong kami ni Rence.

"I hate their guts, you know. Lalo na at alam nila kung gaano kayaman ang mga anak ko at ka-successful. And I want a woman like you for my son but I know that you're out of reach" napangisi naman ako sa sinabi niya.

Totoo naman kasi ang sinabi ni Tita Clara. Some girls want her son's wealth to burn for their needs and liking. At alam naman ni Tita kung bakit hindi kami pwede ni Rence. We made it clear in his family. Kay dad na lang ang hindi dahil akala nito na nagli-live in kami ni Rence.

"We're here" napatigil naman ako sa paglalakad at napatingin sa harap namin at nakita ang isang puting pintuan na naman maliit na salamin na square na tama lang para makita ang lamesa kung saan ang upuan ni Tita. And a long rectangulat plaque in front with Dr. Clara Gomez, PhD written on it.

"It's my first time here in your office, Tita. Hindi ko alam na mas malaki pala ito kumpara sa office ni Rence" nakangiti ko lintanya habang inililibot ang paningin sa loob ng opisina ni Tita.

The four corners of the room it as big as Rence's condo unit. The walls are painted in white with a touch of sky blue. A rectangular mahogany table in the center of the room with a swivel chair in the back of it and a two wooden chair facing each other in front of the table. A book shelf on the right side with different medical books and a water dispenser beside it. And at the left side are plastic chairs where, probably, some of her patients will be sitting while waiting for their turns.

"Hindi mo naman kasi ako binibisita kaya hindi ka nakakapunta rito"

"Sabagay, naging busy din kasi ako kaya hindi ako nakakabisita. Isang beses lang din akong nakapunta sa office ni Rence"

"How are you now, hija?" napatigil ako sa paglalakad papunta sa upuan sa harap ng table niya dahil sa tanong na iyon. "How's your pregnancy? Nahihirapan ka ba?"

"I'm fine. Medyo hirap lang po sa first trimester pero nakakaya pa naman sa tulong ni Rence" at pinagpatuloy ko na ang paglalakad at naupo na sa isang upuan sa harap ng table niya kung saan nakaupo na siya sa kaniyang swivel chair.

"I really love you to be my daughter-in-law pero dahil sa iba ang tingin at nararamdaman ni Rence para sa'yo, wala akong magagawa" nakita ko ang kaonting lungkot na bumalatay sa mukha niya kaya nakakaramdam ako ng guilt. "But still, you're still my daughter. Not by blood but by heart"

"Thank you" I sincerely smiled at her. This is why I love his family so much. They won't judge you easily and they will know everything first before they judge. "Rence is lucky to have you as his mother"

"And your mother is proud to have you as her daughter" nawala na ang lungkot sa mukha niya at napalitan ng ngiting nakakapagpagaan sa loob. "So as the man who you will love"

Napaiwas ako ng tingin dahil sa huling sinabi nito. Hindi ko alam na ganito kasakit marinig na magiging proud sa akin ang lalaking mamahalin ko. Ang kirot sa puso ko ay dumoble dahil sa taong naisip ko sa sinabi ni Tita Clara. Will he really be proud of me? Then why did he didn't tell me? Why did he choose to lie than to tell me the truth?

"Tita, can I asked you a little favor?"

-courageousbeast