Chapter 2: SPG
1198 Words
Hinila ako ni Sebastian patungo sa dulo ng pasilyo sa loob ng kwarto niya, Yung bawal pasukan ng kahit sino. Bawal katukin. Bawal silipin.
Pagpasok namin,click!Ni-lock niya yung pinto.
Madilim. Tanging ilaw lang galing sa buwan. Tumagos sa bintana. Nahati mukha niya. Kalahating anino, kalahating Sebastian.
Hindi na siya nagsalita.
Sinandal niya ako sa pinto. Tapos sinakop niya bibig ko.
Putangina.
Yung halik niya sa kusina? Wala yun. Eto, gutom. Gigil. Parang kakainin niya ako. Hinahabol hininga ko. Hinahabol hininga niya.
Ang mga k amay niya ay nasa likod ko. Gumagapang. Binibilang ako. Bawat kurba. Bawat kanto ng katawan ko. Kinakabisado ni Sebastian, ng aking step father.
"S-Sebastian..." hingal ko. "Baka may makarinig..."
Tumawa siya. Mahina at puno ng kayabangan.
"Soundproof 'to, Clarisse," bulong niya sa tenga ko. Tapos kinagat niya yung gilid. "Kahit sumigaw ka. Kahit isigaw mo pangalan ko. Walang makakarinig. Tayo lang. Tayo at yung gabi lang."
Tapos hinila niya pababa yung strap ng suot ko. Manipis lang na pantulog.
Dahan-dahan.
Bawat pulgada ng balat ko na lumalabas, sinusunog niya ng tingin.
Ganito pala yung sinasabi niyang obsesyon. Hindi lang libog. Kailangan. Kailangan niya akong angkinin. Kailangan niya ako mapasakanya.
"Ang ganda mo," paos na sabi niya. Hininga niya nasa leeg ko na. Pababa sa balikat ko. "At ngayong gabi... sayo na talaga 'tong lugar mo. Dito ka na dapat."
Binuhata niya ako.
Isang buhat lang. Ang gaan ko sa kanya.
Hiniga niya ako sa kama niya. Malawak. Amoy sandalwood. Amoy siya. Dito mas matapang yung pabango niya. Nalulunod ako.
Pumatong siya sakin.
Wala na.
Wala nang atrasan.
Kanina takot ako. Ngayon, init na lang. Init na tumutunaw sa utak ko. Tinutunaw yung tama at mali.
Tinanggal niya lahat. Lahat ng tela. Lahat ng hiya. Lahat ng pagitan namin.
Hindi na kami mag-ama. Hindi na siya stepfather ko.
Ngayong gabi, hayop kaming dalawa. Dalawang baliw na kinalimutan na bawal kami.
Napuno ang bawat sulok ng silid ng mabigat at nakaka-suffocate na tensyon habang dahan-dahang gumagapang ang mga kamay ni Sebastian sa bawat kurba ng aking katawan. Ang bawat haplos niya ay tila nag-iiwan ng apoy na unti-unting tumutunaw sa aking katinuan. Ang kaniyang mga mata, na dati ay puno ng awtoridad, ay naging madilim at puno ng gutom na tila ngayon lang makakatikim ng ipinagbabawal na prutas.
Nang madiin niyang isinuko ang kaniyang mga labi sa akin, naramdaman ko ang kaniyang agresibong pagnanasa. Hindi ito basta halik, ito ay isang deklarasyon ng pag-aari. Ang kaniyang dila ay mapangahas na pumasok, nakikipaglaro sa akin sa paraang nagpapakapit sa aking mga daliri sa kaniyang matipunong balikat. Bawat ungol na kumakawala sa aking lalamunan ay tila lalong nagpapasiklab sa kaniyang obsesyon.
Dahan-dahan niyang hinubad ang natitirang harang sa pagitan namin, at sa bawat pulgada ng balat na nagdidikit, tila may kuryenteng dumadaloy sa aking buong pagkatao. Ang kaniyang mainit na hininga sa aking leeg ay sinundan ng mga madiing halik na nag-iiwan ng pulang marka—ang kaniyang selyo.
Sa ilalim ng kaniyang bigat, naramdaman ko ang tunay na lakas ng isang lalaking hindi sanay na tinatanggihan. Ang bawat galaw niya ay kalkulado pero puno ng bagsik, tila bawat sandali ay sinusulit niya ang matagal na niyang pinapangarap. Ang aming mga katawan ay naging isa sa gitna ng pawis, mabibilis na hininga, at ang bawal na init na tanging kaming dalawa lang ang nakakaalam.
Sa rurok ng aming pagsasalo, tila tumigil ang mundo. Wala akong ibang naririnig kundi ang kaniyang paos na pagbulong ng aking pangalan, at ang sarili kong boses na sumusuko sa kaniyang kapangyarihan.
Nang maramdaman ni Sebastian ang aking pagsuko, mas lalong bumigat ang kaniyang katawan sa ibabaw ko. Ang kaniyang mga mata ay tila nagliliyab sa gitna ng dilim habang dahan-dahan niyang hinahaplos ang aking baywang.
"Tingnan mo ako, Clarisse," paos na utos niya. Ang kaniyang boses ay tila isang haplos sa aking pandinig. "I want to see the moment you realize that you’re mine. Not his, not hers... but mine."
"S-sebastian... please," bulong ko, na hindi na alam kung pagpigil o pag-udyok ang ibig sabihin.
Isang mapanganib na ngiti ang sumilay sa kaniyang labi. "Please, what? Please stop... or please don't ever let go?"
Hindi na niya ako hinintay na makasagot. Muli niyang sinakop ang aking leeg, ang kaniyang mga halik ay madiin at puno ng panggigigil. Sa bawat pagdikit ng aming balat, naramdaman ko ang kaniyang matipunong pangangatawan na tila nanginginig din sa sobrang pananabik.
"You've been driving me crazy for months," bulong niya sa aking tenga, habang ang kaniyang kamay ay mas naging mapangahas sa pag-angkin sa akin. "Every time you look at me with those innocent eyes, all I can think about is how I’m going to ruin that innocence tonight."
Napaungol ako nang maramdaman ko ang kaniyang madiin na pag-angkin. Ang kuryenteng dumadaloy sa aking ugat ay tila abot-langit ang sarap na may kasamang hapdi ng katotohanang bawal ito.
"Call my name again," bulong niya habang mabilis ang kaniyang paggalaw. "Let me hear how much you want this sin as much as I do."
"Sebastian... ah! Sebastian..." halos hindi ko na makilala ang sarili kong boses. Puno ito ng pagnanasa, malayo sa mahinhin na anak na kilala ng lahat sa labas ng kwartong ito.
"That's it, baby," wika niya, ang kaniyang paghinga ay naging mabilis at mabigat. "Forget everything else. Sa loob ng silid na ito, walang batas, walang pamilya... tanging ang obsesyon ko lang sa iyo ang mahalaga."
Sa bawat galaw at bawat salitang binibitawan niya, unti-unti kaming nilamon ng sarili naming apoy hanggang sa wala na kaming ibang naramdaman kundi ang rurok ng aming bawal na pagsasalo.
Habang kaming dalawa ay nalulunod sa init ng aming bawal na tagpuan, tila nawala ang lahat ng katinuan ko. Ang bawat paglabas-masok ni Sebastian ay madiin, bawat tulak ay puno ng bagsik at pag-aari na tila ba bawat pulgada ng aking pagkatao ay kailangan niyang markahan. Ramdam ko ang kaniyang matipunong katawan na sumasabay sa bawat mabilis na hininga ko, at ang bawat muling pagbaon niya ay nagdadala ng bugso ng sarap na halos hindi ko na kayang tiisin.
"Sebastian... dahan-dahan... ah!" Isang mahabang ungol ang kumawala sa aking mga labi, isang tunog na hindi ko na napigilan dahil sa tindi ng sensasyong idinudulot niya.
"Hindi, Clarisse. I want you to feel every bit of this," sagot niya, ang boses ay naging paos at puno ng panggigigil habang mas lalo niyang pinabibilis ang kaniyang paggalaw.
Ang tunog ng aming mga katawan na nagdidikit ay sumasabay sa kaniyang mabibigat na paghinga. Sa bawat paglabas-masok na iyon, tila mas lalong humihigpit ang kaniyang hawak sa aking mga balakang, ibinabaon ako sa kama habang sinasagad ang kaniyang pag-angkin. Ang kaniyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa akin mapang-akit at mapanganiib pinapanood ang bawat emosyong dumadaloy sa aking mukha.
"That's it... moan for me, baby," bulong niya bago muling madiing hinalikan ang aking leeg.
Ang mga ungol ko ay naging mas madalas at mas malakas, tila musika sa kaniyang pandinig na lalong nagpapadilim sa kaniyang obsesyon. Wala nang puwang para sa pag-aalinlangan; sa bawat madiing pagtulak niya, tila binubura niya ang lahat ng alaala na siya ang aking stepfather, at itinitimo sa akin na siya lang ang lalaking may karapatang gumawa nito sa akin.
- Writer
