ARELDEN :
Zaman, o lanet rutinin içinde akıp giderken, bir sabah her şey değişti. Her zamanki gibi, uzaktan, o çalılığın güvenli zindanımdan izliyordum. Zarek onu okulun önünde bıraktı, her zamanki gibi kısa bir baş hareketiyle vedalaştılar ve araba uzaklaştı. Ayora, çantasını omzuna atıp okulun geniş bahçesine doğru yürümeye başladı. Ben, her saniyesini hafızama kazımak için gözlerimi ondan ayırmıyordum.
Sonra, bahçenin kuytu köşesindeki ağaçların altından üç silüet belirdi. İri yarı, kendini beğenmiş tavırlı üç erkek öğrenci. Yollarını kestiler. İlk başta sadece laf atıyor gibiydiler, alaycı gülüşler, Ayora'nın etrafında çember oluşturmalar... Ayora durdu, dikeldi. Onun o yeni duruşunu, o öz güvenli halini gördüm. Ama üç kişiydiler. Ve sonra, iş çirkinleşmeye başladı.
Ellerini uzattıl
