**(Arel'in İç Sesinden)**
O arabanın ardından bakakaldığım o an, içimdeki her şey sustu. Sadece, motor sesinin yerini alan uğultulu bir boşluk vardı. Sonra, boşluk parçalandı. Yerini, demir gibi soğuk, bükülmez bir **niyet** aldı.
Gitmişti. Onu götüren oydu. Zarek. O isim, şimdi zihnimde bir yara izi gibi. Onun Ayora'ya dokunuşu, onunla konuşma şekli... Her anısı, içimdeki kurdu zehirli bir iğneyle deliyor. Ama ulutmuyorum artık. Ulumanın zamanı geçti. **Harekete geçme zamanı.**
**Maral.** O zehirli sarmaşık. Onunla işim bitti. Bir daha yanıma yaklaşamaz. Bakışlarım yeterli oldu. Sürüdeki itibarı, benim ona verdiğim korumanın gölgesinde büyümüştü. O gölgeyi çektim. Şimdi, herkes onun düştüğünü görüyor. Ayora'nın abisi, Sahır... Onun da nefreti benimkinden aşağı kalır değil. Maral artık
