...ang kwinto ko ngaun part sa totoong buhay..kasi itong kwinto ko kwintong buhay ko yan....ang pamagat love & life

ako 22 na gulang nasa ngaun. ako ung isang tao hindi nya kayang sumuko sa buhay kasi alam ko nman sa sarili ko na wala naman aqong ibang maasahan.... ako noong gulang ako ng 8 yrs old ay naranasan ko talaga mamuhay na wlang gabay walang tumulong: kasi maaga kasi nang iwan sila mama at papa hindi man lng nila inantay na lumaki na kami kaso wala eh si papa Jesus kasi ang May karapatan na bawiin ang buhay natin..Nong wala na sila mama dipo namin alam kung saan kami pupunta kasi sabay sila umalis eh walang nagpaiwan saamin wala kaming matuloyan kasi wala na sila mama 3 kaming magkakapatid aqo pa ang panganay sa aming 3.unang nag alala non kung saan na kami pupunta walang iba kung d aqo kasi ako ung panganay..May naalala aqo na tita namin kaso hindi sya maka tao mag trato saamin.eh aqo naman naawa aqo s mga kapatid ko no choice narin aqo wala aqong ibang mapuntahan kung d ung mabuti naming tita no choice na kasi aqo non.. noong nasa pader n nila kami talagang araw araw nalang kami sinasaktan pinapagalitan pero no choice talaga kami non halos walang araw na hindi tutulo ang luha dahil naisip ko mga kapatid ko kung paano sila makapag aral at masuportahan minsan pag palagi ko sila makikita palagi din basa ng mga luha ang mga mata ko palagi ko sina sabi sa sarili ko pag laki ko bigyan ko ng magandang buhay mga kapatid..kaya noon nag benata na ako nag pasya aqo na puntang manila sa kagustuhan ko na mabigyan ko nga maayos na buhay ang mga kapatid ko pag dating ko sa Manila Naka pasok aqo agad ng trabaho..kaso contraction na malaking pasalamat ko kasi May tumulong sakin na maka pasok don at lalo aqo na tuwa Nong nagka sahod na ako unang sahod ko.nag sahod aqo ng 14k sa isang 15 days malaki nayan para sa amin ng mga kapatid ko. ngaun pinadala ko lahat ang 10k sa kanila..pina alis kuna sila ila tita kasi na takot ako kung anong nagyari sa kanila lalo't wala ako doon kaya pinahanap ko sila ng bahay kahit pangit ng bahat basta mura lng renta. importante kampante na aqo mag trabaho.. simula non lagi ako pumapasok ayaw kung absent kasi inisip ko dati sayang naman ang pag kakataon na'to kung sasayangin kulang..iba nga walang trabaho tapos aqo panay absent LNG noong dahan-dahan na nabago buhay namin ..Dina kami nag hirap kasi palagi kung iniimbakan ng bigas sila doon at masaya aqo lalo na't makikita mga kapatid ko tuwang-tuwa sila kahit wala na kaming magulang tumulo ang luha ko non pero d sa mahirapan aqo.. tuwang tuwa LNG talaga aqo sa pagbabago ng buhay namin kaya aqo naiyak..