Destination I (THE TWO OF US)

Napakalakas ng ulan na sinasabayan ng walang kasinglamig na hangin. Kanina pa naka-unlock ang pintuan ng sasakyan, ngunit nagdadalawang-isip pa rin siya kung bababa ba o babalik na lang. But in her mind, the image of what she did to the two of them was crystal clear. Her guilt left her with no choice. Kaya dapat lang na lumapit siya. Dahan-dahan ang bawat paghakbang ng kanyang mga paa habang parehong nakatago sa bulsa ang nanginginig niyang mga kamay. As she slowly walked toward the wrecked car, the pounding in her chest grew deafening. The place was far from how they had left it. It was the most haunting scene she had ever witnessed in her entire life. Nilibot niya ang kabuuan ng tahimik at malamig na lugar. May malaking puno na may malalalim na gasgas. Sa mismong ibaba nito ay dalawang malalaking bato, at ang lupa ay may bakas ng paggawa ng apoy. Scattering across the muddy ground were empty food wrappers, chocolate foils, and banana leaves. Car parts were everywhere. Mayroon ding mga tinabas na piraso ng damit na nagkalat sa maputik na lupa. “G-Greg?” Inayos niya ang hood jacket at itinaas ang zipper hanggang leeg dahil sa matinding panlalamig. Walang tugon sa tawag niya. Walang bakas ng kahit sino sa lugar na iyon. Bawat hakbang ay kumakalabog ang puso niya, sabay sa mahihinang kulog mula sa malayo. She turned around, ready to run back to her car. Mukhang mali ang naging desisyon niya. But as she took a step back, her right eye caught something on the ground. Something far more sickening. Isang patay na hayop na nakabuklat ang katawan—kita ang mga lamang-loob na pinapalibutan ng mga langaw sa gitna ng ulan. Napahawak siya sa bibig habang pilit na nilulunok ang nagbabantang suka. She needed to get out of there. Now. Ngunit hindi niya inakala na naroon lang pala sa malapit ang hinahanap niya—at hindi na ito ang kilala niyang tao. She heard no warning from behind. Hindi man lang niya namalayan ang tahimik na pagsulpot ng kung sino sa kanyang likuran. Nanindig ang lahat ng balahibo sa kanyang katawan nang marinig ang pamilyar na boses na bumulong sa kanyang pangalan.